Polish: Masakra Arthur portu

Martin John Bryant, (urodzony 7 maja 1967), Port Arthur, Tasmania, Australia, Spree Zabójca szukając zemsty. Kto zabił 35 i ranił 37 innych, w dniu 28 kwietnia 1996 roku aresztowany tego samego dnia, a po długotrwałym badaniu został skazany na 35 dożywocie bez możliwości warunkowego zwolnienia w dniu 22 listopada 1996 r.

Jego ofiary:
Alannah Louise Mikac (6); Andrew Bruce Mills (49); Anthony Nightingale (44); David Martin (72); Elizabeth Jayne Howard (26); Elva Rhonda Gaylard (48); Glen Roy Gruszki (35); Gwenda Joan Neander (67); Helene Maria Salzmann (50); Janette Kathleen kwin (50); Jason Bernard Zima (29); Kate Elizabeth Scott (21); Kevin Vincent Ostry (68); Leslie Dennis Dźwignia (53); Madeline Grace Mikac (3); Mary Elizabeth Howard (57); Mary Rose Nixon (60); Mervyn John Howard (55); Moh Yee Chętnych Ng (48); Nanette Patricia Mikac (36); Nicole Louise Burgess (17); Noelene Joyce Martin (69); Pauline Virjeana Masters (49); Peter Brenton Nash (32); Raymond John Ostry (67); Robert Graham Salzmann (58); Ronald Noel Jary (71); Royce William Thompson (59); Russell James Pollard (72); Sarah Kate Loughton (15); Sou Leng Chung (32); Tony Vadivelu Kistan (51); Walter John Bennett (66); Winifred Joyce Aplin (58) i Zoe Anne Hall (28).

Jego dzieciństwo:
Martin Bryant jest starszym z dwóch synów Maurice i Carleen Bryant. Bryant został uznany za niezwykłe w jego dzieciństwa i wczesnych lat jego nauki zdiagnozowano IQ 66 (który jest uważany wskazują upośledzenia umysłowego) i umieścić w specjalnych zajęciach edukacyjnych. Został opisany przez nauczycieli jako niezwykle oderwane od rzeczywistości i jako albo bez emocji lub wyrażenia niewłaściwe emocje. Był najwyraźniej uciążliwy, a czasem brutalne dziecko i został poważnie zastraszane przez inne dzieci. Bryant został skierowany na leczenie psychiatryczne kilka razy w dzieciństwie. W 1984 roku, ocena psychologiczna dr Eric Cunningham Dax opisał go jako umysłowo i stwierdził, że ma zaburzenia osobowości.

Dorosłości:
Opisy zachowań Bryanta jako młodego człowieka, pokazać, że nadal zakłócony. Kiedy jego ojciec, który wziął na wcześniejszą emeryturę do opieki nad nim, zmarł w pozornego samobójstwa, oficerowie pogotowia opisane Bryant jako bardzo podekscytowany poszukiwania i obojętne o śmierci. Bryant był uprawniony do renty z powodu swojego niskiego IQ i mieszkał w pensjonacie przez kilka lat. Wziął na prace dorywcze jako złota rączka i ogrodnika. Jeden z tych dziwnych miejsc pracy doprowadziły do ​​jego spełnienia Helen Harvey, dziedziczkę do udziału w loterii fortunę na Tattersalla. Harvey zaprzyjaźnił Bryant, zapraszając go do życia z nią. Ona odnotowano wydawać dużych pieniędzy na niego. Harvey i Bryant przeniósł się wraz z copping, gdzie mieszkał aż do śmierci w wypadku drogowym. Bryant został nazwany jedynym beneficjentem woli Harveya i weszła w posiadanie rezydencji w Hobart i innych aktywów w wysokości ponad pół miliona dolarów. W 1993 roku jego matka towarowym i uzyskał nakaz opiekuńczego wprowadzania Bryant aktywa pod zarządem powierników. Zamówienie zostało oparte na dowodach zmniejszonej zdolności intelektualnych Bryanta. Bryant podróżował zarówno w Australii i na całym świecie w tym okresie, najwyraźniej szukając kontaktów społecznych z innymi turystami, ale został udaremniony na negatywne reakcje ludzi do niego.

Masakra i następstwa:
Bryant dostarczyła sprzecznych i zdezorientowany rachunki, co doprowadziło go do zabicia 35 osób w miejscu Port Arthur w dniu 28 kwietnia 1996. Wydaje się, że chce zwrócić na siebie uwagę (i powiedział sąsiad "Zrobię coś, co spowoduje, że każdy zapamiętaj mnie "), a także montażu frustracji na jego izolacji społecznej, kazał mu nieznośnie zły. Możliwe spust za masakrę, był zabezpieczony przed sprzedażą domowych drobiazgów poza Broad Strzałka Cafe, gdy miał 9 lat. Jego pierwszymi ofiarami, David i Sally Martin, którzy posiadali pensjonat w okolicy, najwyraźniej rozzłościło go kupując pensjonat chciał kupić. Rzucił je w domu przed wyjazdem do ruin Port Arthur i otwierając ogień na zwiedzających. Po zabił większość swoich ofiar w samym miejscu, a resztę w czasie ucieczki, wrócił do pensjonatu, gdzie policja, nie wiedząc, że Martins już nie żyją, zakłada się, że miał ich jako zakładników i oblegał z pensjonatem. Jedną potencjalną ofiarą został oszczędzony, ponieważ kiedy Bryant wskazał pistolet na niego, ich oczy się spotkały, a Bryant natychmiast rozpoznał w nim kogoś, że został zapoznał się z przed i najwyraźniej postanowił dać go na żywo przed przejściem dalej zabójstwa. Po 18 godzinach, Bryant podpalili pensjonacie i próbował uciec w zamieszaniu. Doznał oparzeń do jednej strony jego ciała, został złapany i przewieziony do Royal Hospital Hobart, gdzie był leczony z oparzeń i pozostaje pod silną strażą.

W odpowiedzi na zabijania Spree, rząd Howard zakazane karabiny półautomatyczne Centrum-pożarowych, o dużej pojemności powtarzające strzelby i dużej pojemności magazynów karabin. Poza tym, ciężkie ograniczenia były również wprowadzone na niskiej pojemności powtarzając strzelby i obręczy ognia karabinów półautomatycznych. Rząd kraju tasmański próbowała ignorować tej dyrektywy, ale był zagrożony z liczbą kar od rządu federalnego. Choć to spowodowało mieszania kontrowersji, większość opozycji rząd do nowych przepisów został uciszony przez opinię mediów i opinii publicznej do montażu w wyniku strzelaniny.

Jego proces i więzienie:
Mimo swej dysfunkcji psychicznej, Bryant został oceniony jako zdolny do osądzenia i próbę rozpoczną się 07 listopada 1996, ale Bryant, przekonany przez swojego adwokata z urzędu, przyznał się do morderstwa. Dwa tygodnie później, sędzia Sądu Najwyższego w Hobart William Cox dał Bryant dożywocia i 35 zaleca, że ​​powinien on pozostać w więzieniu aż do śmierci. On próbował popełnić samobójstwo 6 razy będąc w więzieniu. Przez pierwsze osiem miesięcy pobytu w więzieniu, był przetrzymywany w specjalnie wybudowanym specjalnej samobójstwa komórki prewencji, w niemal całkowitym odosobnieniu. On pozostał w areszcie ochronnym dla własnego bezpieczeństwa, aż niedawno przeniósł aresztach, dziesięć lat po jego przekonania. Ostatnie doniesienia z odwiedzających opisali Bryant jako "nadwadze, shambolic wraku". W poniedziałek, 13 listopada 2006 roku, Bryant został przeniesiony do Wilfred Lopes centrum Hobart, bezpiecznym jednostki zdrowia psychicznego prowadzony przez Departament Zdrowia i Tasmanii Opieki Społecznej. Jednostka 35-łóżko dla więźniów z poważnej choroby psychicznej jest czynna w środku z lekarzy, pielęgniarek i innych pracowników pomocniczych. Więźniowie nie są zablokowane i może przyjść i odejść od swoich komórek. Bezpieczeństwo zewnętrzne w zakładzie jest zapewniona przez obwodzie trzy ściany strzeżonej przez prywatnych strażników umowy.

Masowe media
Zasięg gazety natychmiast po masakrze wzbudza poważne pytania o dziennikarskich praktyk. Fotografie Martin Bryant został cyfrowo manipulować z efektem podejmowania Bryant pojawiają obłąkany. Były też pytania dotyczące tego, jak fotografie zostały uzyskane. Tasmanian Dyrektor Prokuratorów ostrzegł media, że ​​sprawozdawczość zagrożona uczciwego procesu i nakazy wydano w stosunku do Hobart Merkurego (który używany obraz Bryanta pod hasłem "Oto człowiek"), Australijski, Wiek i Australian Broadcasting Corporation nad ich pokrycia. Przewodniczący Australijska Rada Prasowa, David Flint, twierdził, że ponieważ australijskie gazety regularnie ignorowane pogarda pozasądowych przepisy, to pokazał, że prawo, a nie gazety, potrzebne zmiany. Flint sugerował, że takie zmiany w prawie nie musi prowadzić do procesu przez media.

To był potworem do ponad 70 osób, poprzez studiowanie tych, którzy są zdeprawowani możemy dopiero zaczynają rozumieć motywację, który napędza ich do takiego szaleństwa. Zrozumienie jest tylko pierwszym krokiem w profilaktyce, do unstand zdeprawowanego umysł jest znać objawy, i na co zwracać uwagę w przyszłych pokoleń. - Ptak

-0-