Greek: Είναι ένα παιδί κακοποίηση ασθενείας ή έγκλημα; Είναι ένα άθλιο - χυδαία παιδόφιλος;

Και πάλι, και για όλους τους λάθος λόγους, δεν μπορούμε να κάνουμε τα μάτια μας από τον Michael Jackson. Το αν ή όχι οι ισχυρισμοί επιβεβαιώνονται, το ερώτημα είναι στον αέρα: Είναι παιδεραστία μια ασθένεια που πρέπει να θεραπευτεί, ή ένα έγκλημα που πρέπει να τιμωρείται; Υπάρχουν άνθρωποι που αποπλανήσει ανηλίκων άρρωστοι ή κακό; Ισχύον νομικό και ιατρικών συστημάτων μας θα εξασθένιζε τις δύο απόψεις. Καλούμε για τις πιο δρακόντειες ποινές (ισόβια κάθειρξη, ο ευνουχισμός, μόνιμη εξορία), ακριβώς επειδή θεωρούμε τις πράξεις αυτές ως ηθικά αποτρόπαιο, αλλά επίσης από την ανεξέλεγκτη βιολογικών ορμών.

Αν το σεξ με τα παιδιά είναι πραγματικά το προϊόν του έγινε ελεύθερα ηθικές επιλογές, τότε θα πρέπει να ασχοληθεί με το θέμα μέσω του συστήματος ποινικής δικαιοσύνης. Αλλά αν είναι μια γενετικά προσδιορισμένη πάνω από παρόρμηση, μια ακατανίκητη παρόρμηση βρίσκεται στο DNA μας, τότε η τιμωρία των παιδεραστών πρέπει να είναι ηθικά λάθος. Ως επιστήμη και τον πολιτισμό medicalizes-ολοένα και κακή συμπεριφορά, η εύρεση μιας νευρολογικής συστατικό για τα πάντα, από τον αλκοολισμό με τη βία των νέων, διατρέχουμε τον κίνδυνο παράλληλα είτε απαλλάξει όλους για πάντα, ή τιμωρία "εγκληματίες" που δεν είναι ένοχοι από τους ασθενείς με καρκίνο.

Τι επιστήμη έχει αποκαλύψει σχετικά με τις ηθικές / ιατρικές ρίζες των παιδεραστών είναι, φυσικά, διφορούμενη. Αυτό που είναι σαφές είναι ότι η δυαδική επιλογή που αναφέρονται παραπάνω είναι μια υπεραπλούστευση. Η ιατρική κοινότητα, η οποία ξεκίνησε για να δείτε την παιδοφιλία ως ασθένεια και όχι ως έγκλημα κατά τον 19ο αιώνα, έχει συγκεντρώσει στοιχεία που αποδεικνύουν ότι τουλάχιστον κάποιες βίαιες και αντικοινωνική συμπεριφορά έχουν γενετικές συνδέσεις και πινακίδες. Όμως, οι ερευνητές ήταν σε θέση να απομονώσετε μια βιολογική αιτία για την παιδοφιλία, ή ακόμα και να συμφωνήσουν σε ένα προφίλ προσωπικότητας. Για να μην αναφέρουμε την καταπληκτική συγχύσεως, κατά την ιατρική κοινότητα σε ό, τι ορισμό αυτό «ασθένεια» συνίσταται στην πραγματικότητα. Μέχρι πριν από λίγα χρόνια, για παράδειγμα, διάγνωσης του DSM-IV-Ψυχιατρικού Συλλόγου και Στατιστικό Εγχειρίδιο των Ψυχικών Διαταραχών, ορίζεται παιδοφιλία ως ασθένεια μόνο αν "φαντασιώσεις του πάσχοντος, σεξουαλικές παρορμήσεις ή συμπεριφορές προκαλούν κλινικά σημαντική δυσφορία ή διαταραχή στην κοινωνική , επαγγελματικούς ή άλλους σημαντικούς τομείς λειτουργίας. " Με άλλα λόγια, μια μη-διαταραγμένη, ανελέητο παιδεραστής ήταν προφανώς απόλυτα υγιής.

Οι υπέρμαχοι της "ασθένειας" σχολείο λένε παιδεραστία είναι συχνά το προϊόν της ανεξέλεγκτης παρορμήσεις που φαίνεται να ανταποκρίνονται στη θεραπεία (συμπεριλαμβανομένης ευνουχισμό, τόσο χειρουργικών και χημικών), ιδιαίτερα σε συνδυασμό με την παρακολούθηση και θεραπεία συμπεριφοράς. Αυτό εγείρει τουλάχιστον μια δυνατότητα που δεν συνδέονται με τους κλέφτες αυτοκινήτων και τους εμπόρους εμπιστευτικών πληροφοριών: ότι οι μικρές tweaks για τη χημεία του εγκεφάλου ενός ατόμου μπορεί να εξουδετερώσει την ώθηση για να εγκληματούν. Και αν αυτή είναι η περίπτωση, υποστηρίζουν, δεν θα έπρεπε να είναι θεραπεία και όχι την τιμωρία; Μπορούμε πραγματικά να αποκαλούμε τους εαυτούς μας μια δίκαιη κοινωνία αν είμαστε φυλακίζοντας τους λαούς για νευροχημικές προφίλ τους; Σε ένα στοχαστικό δοκίμιο Λόγος, [http://reason.com/], ο Thomas Szasz επιμένει ότι η παιδοφιλία είναι τελικά ακόμα μια ηθική αποτυχία, ανεξάρτητα από τη βιολογική ρίζες του: "Bibliophilia σημαίνει την υπερβολική αγάπη για το βιβλίο αυτό δεν σημαίνει κλέβει βιβλία. από βιβλιοθήκες. Παιδοφιλία: η υπερβολική (σεξουαλική) αγάπη των παιδιών. Αυτό δεν σημαίνει σεξ μαζί τους. " Το έγκλημα, ο ίδιος υποστηρίζει, δεν είναι και η ψυχολογική ώθηση, αλλά η προθυμία να δώσει σε αυτό. Αλλά αυτό το συμπέρασμα προϋποθέτει μια απάντηση ότι η επιστήμη εξακολουθεί να είναι αβέβαιο για το: αν για κάποιους παιδεραστές, η παρόρμηση να κακοποιήσει έχει γίνει μια παθολογία. Αν αυτή είναι η περίπτωση, παιδεραστές δεν μπορεί να έχει την εγκληματική πρόθεση απαραίτητο να θέλουν να διαπράξουν ένα έγκλημα, και ότι mens rea είναι ο ακρογωνιαίος λίθος της ποινικής μας νομοθεσίας.

Ας υποθέσουμε, για μια στιγμή, ότι είμαστε αρκετά περίπλοκο να αγκαλιάσει αυτή την ασάφεια, να αποδεχθεί την πιθανότητα ότι η πραγματικότητα είναι πολύπλοκη, και ότι τόσο η χημεία και τα χρηστά ήθη είναι στη δουλειά για τη δημιουργία ενός κακοποιά στοιχεία. Σπουδές από το Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ νευροεπιστήμονας Robert Sapolsky υποδηλώνουν ότι η ψυχική ασθένεια πέφτει πραγματικά κατά μήκος ενός συνεχούς, ότι οι εγκληματίες δεν είναι «άρρωστοι» ή «κακό» αλλά κάποια περίπλοκη συνδυασμό και των δύο. Ποια, λοιπόν, είναι η ηθική και η σωστή προσέγγιση για τις πράξεις τους;

Το 1987, ο Robert Wright διερευνηθεί αυτή την επιλογή / ασθένεια διχοτόμηση, δεδομένου ότι σχετίζονται με τον αλκοολισμό στην Νέα Δημοκρατία [http://faculty.mc3.edu/barmstro/drug/alcohol.html]. Απώτερος συμπέρασμα Ράιτ ήταν ότι είναι λάθος να ονομάσει μια συμπεριφορά-ακόμα και μια συμπεριφορά με κάποια βιολογικών και γενετικών καθοριστικών παραγόντων-μια «ασθένεια», επειδή, τελικά, σημαίνει "giv [ing] επάνω στην έννοια της βούλησης συνολικά." Σύμφωνα με τον Ράιτ, δεδομένου ότι ο αλκοολισμός είναι το προϊόν μιας πολύπλοκης ηθική σούπα των περιβαλλοντικών και βιολογικών παραγόντων, δεδομένου ότι η βιολογία μπορεί να παίξει ένα ρόλο, αλλά όχι το μόνο, ή ακόμη και κυρίαρχο ρόλο, σε αυτές τις συμπεριφορές, είμαστε σε καλύτερη θέση που κατέχουν ανθρώπους που είναι υπεύθυνοι για τους ενέργειες από ό, τι όχι. Σε αντίθετη περίπτωση, ο ίδιος υποστηρίζει, «τα πράγματα καταρρέουν."

Αυτό το "πράγματα καταρρέουν» προσέγγιση είναι ελκυστική. Αυτό σημαίνει ότι σε έναν κόσμο αυξανόμενης πολυπλοκότητας συνάφεια, η ηθική πρέπει να παραμείνει όλο και πιο ξεκάθαρη. Το ερώτημα, λοιπόν, είναι αν αυτή η ρεαλιστική λύση είναι επίσης το ηθικό καθώς αυξάνονται τα στοιχήματα. Το πρόβλημα είναι ότι η παιδεραστία, σε αντίθεση με τον αλκοολισμό, έχει μια πραγματική και απτή θύμα για κάθε περιστατικό. Αν αλκοολικοί καταστραφεί η ζωή ενός άλλου ατόμου με κάθε ποτό, η παράλληλη μπορεί να κρατήσει. Αλλά αν τα στατιστικά στοιχεία από το Εθνικό Ινστιτούτο Ψυχικής Υγείας είναι δικαίωμα, και ο μέσος όρος του παιδεραστή αγόρια θα έχουν 150 τα θύματα πριν από τη σύλληψη, τότε το κοινωνικό κόστος μιας μεμονωμένο περιστατικό είναι αστρονομικό.

Εάν οι συνέπειες της πράξης υποστηρίζουν για τη διεξαγωγή των δραστών ηθικά υπεύθυνος, ανεξάρτητα από το επίπεδο του οργανισμού, τότε η σοβαρότητα της τιμωρίας τραβά προς την άλλη κατεύθυνση. Κρατώντας αλκοολικοί ηθικά υπεύθυνοι για τις πράξεις τους έχουν κατά κύριο λόγο την ασφάλιση και την απασχόληση συνέπειες. Κρατώντας ένα παιδεραστής υπεύθυνος για τις πράξεις του σημαίνει μια ζωή φυλάκισης ή της παρακολούθησης, της ανεργίας, και διαπόμπευση. Μητρώα δράστης είναι σίγουρα μια εναλλακτική λύση σε άλλες μορφές vigilantism, αλλά το πρακτικό αποτέλεσμα είναι μια ολόκληρη υποκατηγορία των παραβατών με πουθενά για να ζήσουν ή να εργαστούν. Αν κάποια μέρα η επιστήμη αποδεικνύει μας λάθος, και παιδόφιλοι είναι εντελώς θύματα της δικής τους βιολογίας, θα έχουμε τα θύματα δύο φορές και το ονόμασε δικαιοσύνη.

Υπάρχουν, είναι γενικά αποδεκτό, τέσσερις βασικές λογικές για τιμωρία: την εκδίκηση, την αποκατάσταση, την αποτροπή και την ανικανότητα. Αν αποδεχθούμε το μικτό αιτιώδη συνάφεια θεωρία ότι η παιδεραστία είναι μέρος της νόσου και μέρος της εγκληματικότητας, στη συνέχεια, σχεδόν καμία από αυτές τις λογικές εξυπηρετούνται. Ισόβια ποσοστά υποτροπής δείχνουν ότι "αποκατάστασης" από μόνη της δεν ήταν πολύ αποτελεσματική για τους παραβάτες του σεξ, και γνωρίζουμε ότι η αποτροπή είναι απίθανο να συμβεί όταν οι περισσότεροι παραβάτες είναι σε θέση να "ξεφύγει με« πολλαπλές πράξεις πριν από τη σύλληψη. Η εκδίκηση έχει νόημα μόνο όταν ορθολογικές επιλογές οδήγησαν στη διάπραξη του εγκλήματος, το οποίο είναι υπό αμφισβήτηση όταν νευροχημείας ενός ατόμου μπορεί να τρέχει την επίδειξη. Η οποία αφήνει μόνο ανικανότητα ως αιτία για την τιμωρία των παιδεραστών.

Τώρα, μην χτυπάτε αδιαθεσίας. Μια ζωή ακούσια τοκετού ήταν μια καλή ιδέα για τους μεταφορείς των Black Plague, που ήταν ένοχοι χωρίς ηθικές βλάβες σε όλα. Αλλά τίθεται το πρακτικό, οικονομικό στοιχείο της επιβολής πλήρη ηθική ευθύνη για παιδεραστές. Οι φυλακές μας είναι γεμάτος με τους δράστες σεξουαλικών εγκλημάτων? και γνωρίζοντας τι κάνουμε σχετικά με τα ποσοστά υποτροπής για τους παιδόφιλους (πρόσφατες μελέτες δείχνουν ότι είναι χαμηλότερα από ό, τι πιστευόταν στο παρελθόν σε σύντομο χρονικό διάστημα, αλλά εξακολουθεί να κυμαίνεται σε 50% σε σχέση με ένα 25-year "καριέρα") θα πρέπει να επιλέξει μεταξύ ζωής ακούσια τον τοκετό, ή το κόστος της συνεχούς παρακολούθησης. Λόγω του υπερπληθυσμού των φυλακών, οι παιδεραστές απελευθερώνονται κάθε μέρα σε κοινότητες που δεν ενδιαφέρονται πλέον αν οι παιδόφιλοι είναι άρρωστοι ή κακό, εφ 'όσον πετάμε το κλειδί.

Η έφεση του μοντέλου εγκλήματος τιμωρία είναι ότι μπορεί να προσαρμόσει την τιμωρία του εγκλήματος. Ένα one-time παιδεραστή είναι τόσο άρρωστος, όπως ένα σειριακό αρπακτικό στο πλαίσιο της θεωρίας της νόσου. Αλλά η έλξη του μοντέλου της νόσου είναι ότι προϋποθέτει, αφενός, ότι υπάρχει μια θεραπεία, και ότι οι δράστες επιθυμούν να θεραπευτούν. Υπάρχει κίνδυνος να υποτεθεί ότι η τελευταία είναι αλήθεια. Είναι η βάση για τις χώρες που υιοθέτησαν αναγκαστικοί νόμοι του αστικού δέσμευση, μετά την εκμετάλλευση του Ανωτάτου Δικαστηρίου το 1997 κατά του Κάνσας. Hendricks [http://supct.law.cornell.edu/supct/html/95-1649.ZS.html ] ότι τα πιο επικίνδυνα παιδεραστές μπορεί να θεωρηθεί χωρίς τη θέλησή τους, αφού οι ποινές τους εξυπηρετούνται, εφ 'όσον από όπου και αν λαμβάνει θεραπεία. Το πρόβλημα είναι ότι συχνά η θεραπεία που λαμβάνουν δεν είναι επαρκής και αποτελεσματική. Όμως, δεδομένου ότι αυτή είναι η «θεραπεία» και όχι «τιμωρία» ούτε το κοινό ούτε το Σύνταγμα είναι προσβεβλημένος, λέει το δικαστήριο. Ο κίνδυνος του μοντέλου «θεραπεία» είναι ο κίνδυνος που ενέχουν για μια κοινωνία που έχει ναρκωμένος και φαρμακούχων έναν ολόκληρο πληθυσμό σε νομοταγείς λήθαργο. Αλλά το μοντέλο έγκλημα / τιμωρία είναι εξίσου απελπιστική. Η υπόσχεση ενός συνεχώς αυξανόμενου αριθμού των παιδεραστών είτε μαραζώνουν στις φυλακές δεν μπορούν να αντέξουν οικονομικά, ή με τη χρήση φυλακές για sleepovers μεταξύ εγκλήματα είναι, πολύ πιθανόν, ένα χειρότερο εφιάλτη από την "θεραπεία" επιλογή. Ίσως η καλύτερη λύση σε ένα πρόβλημα με υβριδικό αιτιότητα είναι μια υβριδική λύση: Οι μελέτες δείχνουν γενικά ότι η θεραπεία είναι καλύτερη από καμία θεραπεία, και είναι σχεδόν coddling εγκληματίες να καθιερωθεί ένα πρόγραμμα στενής παρακολούθησης, φαρμακευτική θεραπεία, και την παροχή συμβουλών. Αν η επιστήμη απέδειξε ακόμα και 10 τοις εκατό δεξιά και η φύση έχει κάποιο χέρι στη δημιουργία ενός παιδεραστή, δια βίου φυλάκιση λύνει μόνο ένα άμεσο πρόβλημα αποταμίευσης επικίνδυνη πολίτες. Αλλά θέτει μια πιο άμεση πρόβλημα- είμαστε άρρωστοι τιμωρεί τους ανθρώπους που θα μπορούσαν να είχαν βοηθήσει.

- Πουλί
...

Romanization: Eínai éna paidí kakopoíi̱si̱ astheneías í̱ énkli̱ma? Eínai éna áthlio - chydaía paidófilos?
Kai páli, kai gia ólous tous láthos lógous, den boroúme na kánoume ta mátia mas apó ton Michael Jackson. To an í̱ óchi oi ischyrismoí epivevaió̱nontai, to eró̱ti̱ma eínai ston aéra:̱ Eínai paiderastía mia asthéneia pou prépei na therapef̱teí, í̱ éna énkli̱ma pou prépei na timo̱reítai? Ypárchoun ánthro̱poi pou apoplaní̱sei ani̱líko̱n árro̱stoi í̱ kakó? Ischýon nomikó kai iatrikó̱n systi̱máto̱n mas tha exasthénize tis dýo apópseis. Kaloúme gia tis pio drakónteies poinés (isóvia kátheirxi̱, o ev̱nouchismós, mónimi̱ exoría), akrivó̱s epeidí̱ theo̱roúme tis práxeis af̱tés o̱s i̱thiká apotrópaio, allá epísi̱s apó ti̱n anexélenkti̱ viologikó̱n ormó̱n.

An to sex me ta paidiá eínai pragmatiká to proïón tou égine eléf̱thera i̱thikés epilogés, tóte tha prépei na ascholi̱theí me to théma méso̱ tou systí̱matos poinikí̱s dikaiosýni̱s. Allá an eínai mia genetiká prosdiorisméni̱ páno̱ apó parórmi̱si̱, mia akataníki̱ti̱ parórmi̱si̱ vrísketai sto DNA mas, tóte i̱ timo̱ría to̱n paiderastó̱n prépei na eínai i̱thiká láthos. O̱s epistí̱mi̱ kai ton politismó medicalizes-oloéna kai kakí̱ symperiforá, i̱ év̱resi̱ mias nev̱rologikí̱s systatikó gia ta pánta, apó ton alkoolismó me ti̱ vía to̱n néo̱n, diatréchoume ton kíndyno parálli̱la eíte apalláxei ólous gia pánta, í̱ timo̱ría "enkli̱matíes" pou den eínai énochoi apó tous astheneís me karkíno.

Ti epistí̱mi̱ échei apokalýpsei schetiká me tis i̱thikés / iatrikés rízes to̱n paiderastó̱n eínai, fysiká, diforoúmeni̱. Af̱tó pou eínai safés eínai óti i̱ dyadikí̱ epilogí̱ pou anaférontai parapáno̱ eínai mia yperaploústef̱si̱. I̱ iatrikí̱ koinóti̱ta, i̱ opoía xekíni̱se gia na deíte ti̱n paidofilía o̱s asthéneia kai óchi o̱s énkli̱ma katá ton 19o aió̱na, échei synkentró̱sei stoicheía pou apodeiknýoun óti touláchiston kápoies víaies kai antikoino̱nikí̱ symperiforá échoun genetikés syndéseis kai pinakídes. Ómo̱s, oi erev̱ni̱tés í̱tan se thési̱ na apomonó̱sete mia viologikí̱ aitía gia ti̱n paidofilía, í̱ akóma kai na symfo̱ní̱soun se éna profíl proso̱pikóti̱tas. Gia na mi̱n anaféroume ti̱n katapli̱ktikí̱ synchýseo̱s, katá ti̱n iatrikí̱ koinóti̱ta se ó, ti orismó af̱tó «asthéneia» synístatai sti̱n pragmatikóti̱ta. Méchri prin apó líga chrónia, gia parádeigma, diágno̱si̱s tou DSM-IV-Psychiatrikoú Syllógou kai Statistikó Encheirídio to̱n Psychikó̱n Diatarachó̱n, orízetai paidofilía o̱s asthéneia móno an "fantasió̱seis tou páschontos, sexoualikés parormí̱seis í̱ symperiforés prokaloún kliniká si̱mantikí̱ dysforía í̱ diatarachí̱ sti̱n koino̱nikí̱ , epangelmatikoús í̱ állous si̱mantikoús tomeís leitourgías. " Me álla lógia, mia mi̱-diataragméni̱, aneléi̱to paiderastí̱s í̱tan profanó̱s apólyta ygií̱s.

Oi ypérmachoi ti̱s "asthéneias" scholeío léne paiderastía eínai sychná to proïón ti̱s anexélenkti̱s parormí̱seis pou faínetai na antapokrínontai sti̱ therapeía (symperilamvanoméni̱s ev̱nouchismó, tóso cheirourgikó̱n kai chi̱mikó̱n), idiaítera se syndyasmó me ti̱n parakoloúthi̱si̱ kai therapeía symperiforás. Af̱tó egeírei touláchiston mia dynatóti̱ta pou den syndéontai me tous kléftes af̱tokiní̱to̱n kai tous empórous empistef̱tikó̱n pli̱roforió̱n:̱ óti oi mikrés tweaks gia ti̱ chi̱meía tou enkefálou enós atómou boreí na exoudeteró̱sei ti̱n ó̱thi̱si̱ gia na enkli̱matoún. Kai an af̱tí̱ eínai i̱ perípto̱si̱, yposti̱rízoun, den tha éprepe na eínai therapeía kai óchi ti̱n timo̱ría? Boroúme pragmatiká na apokaloúme tous eaf̱toús mas mia díkaii̱ koino̱nía an eímaste fylakízontas tous laoús gia nev̱rochi̱mikés profíl tous? Se éna stochastikó dokímio Lógos, [http:̱//reason.com/], o Thomas Szasz epiménei óti i̱ paidofilía eínai teliká akóma mia i̱thikí̱ apotychía, anexárti̱ta apó ti̱ viologikí̱ rízes tou:̱ "Bibliophilia si̱maínei ti̱n ypervolikí̱ agápi̱ gia to vivlío af̱tó den si̱maínei klévei vivlía. apó vivliothí̱kes. Paidofilía:̱ i̱ ypervolikí̱ (sexoualikí̱) agápi̱ to̱n paidió̱n. Af̱tó den si̱maínei sex mazí tous. " To énkli̱ma, o ídios yposti̱rízei, den eínai kai i̱ psychologikí̱ ó̱thi̱si̱, allá i̱ prothymía na dó̱sei se af̱tó. Allá af̱tó to sympérasma proüpothétei mia apánti̱si̱ óti i̱ epistí̱mi̱ exakoloutheí na eínai avévaio gia to:̱ an gia kápoious paiderastés, i̱ parórmi̱si̱ na kakopoií̱sei échei gínei mia pathología. An af̱tí̱ eínai i̱ perípto̱si̱, paiderastés den boreí na échei ti̱n enkli̱matikí̱ próthesi̱ aparaíti̱to na théloun na diapráxoun éna énkli̱ma, kai óti mens rea eínai o akrogo̱niaíos líthos ti̱s poinikí̱s mas nomothesías.

As ypothésoume, gia mia stigmí̱, óti eímaste arketá períploko na ankaliásei af̱tí̱ ti̱n asáfeia, na apodechtheí ti̱n pithanóti̱ta óti i̱ pragmatikóti̱ta eínai polýploki̱, kai óti tóso i̱ chi̱meía kai ta chri̱stá í̱thi̱ eínai sti̱ douleiá gia ti̱ di̱miourgía enós kakopoiá stoicheía. Spoudés apó to Panepistí̱mio tou Stánfornt nev̱roepistí̱monas Robert Sapolsky ypodi̱ló̱noun óti i̱ psychikí̱ asthéneia péftei pragmatiká katá mí̱kos enós synechoús, óti oi enkli̱matíes den eínai «árro̱stoi» í̱ «kakó» allá kápoia períploki̱ syndyasmó kai to̱n dýo. Poia, loipón, eínai i̱ i̱thikí̱ kai i̱ so̱stí̱ proséngisi̱ gia tis práxeis tous?

To 1987, o Robert Wright dierev̱ni̱theí af̱tí̱ ti̱n epilogí̱ / asthéneia dichotómi̱si̱, dedoménou óti schetízontai me ton alkoolismó sti̱n Néa Di̱mokratía [http:̱//faculty.mc3.edu/barmstro/drug/alcohol.html]. Apó̱teros sympérasma Ráit í̱tan óti eínai láthos na onomásei mia symperiforá-akóma kai mia symperiforá me kápoia viologikó̱n kai genetikó̱n kathoristikó̱n paragónto̱n-mia «asthéneia», epeidí̱, teliká, si̱maínei "giv [ing] epáno̱ sti̱n énnoia ti̱s voúli̱si̱s synoliká." Sýmfo̱na me ton Ráit, dedoménou óti o alkoolismós eínai to proïón mias polýploki̱s i̱thikí̱ soúpa to̱n perivallontikó̱n kai viologikó̱n paragónto̱n, dedoménou óti i̱ viología boreí na paíxei éna rólo, allá óchi to móno, í̱ akómi̱ kai kyríarcho rólo, se af̱tés tis symperiforés, eímaste se kalýteri̱ thési̱ pou katéchoun anthró̱pous pou eínai ypéf̱thynoi gia tous enérgeies apó ó, ti óchi. Se antítheti̱ perípto̱si̱, o ídios yposti̱rízei, «ta prágmata katarréoun."

Af̱tó to "prágmata katarréoun» proséngisi̱ eínai elkystikí̱. Af̱tó si̱maínei óti se énan kósmo af̱xanómeni̱s polyplokóti̱tas synáfeia, i̱ i̱thikí̱ prépei na parameínei ólo kai pio xekáthari̱. To eró̱ti̱ma, loipón, eínai an af̱tí̱ i̱ realistikí̱ lýsi̱ eínai epísi̱s to i̱thikó kathó̱s af̱xánontai ta stoichí̱mata. To próvli̱ma eínai óti i̱ paiderastía, se antíthesi̱ me ton alkoolismó, échei mia pragmatikí̱ kai aptí̱ thýma gia káthe peristatikó. An alkoolikoí katastrafeí i̱ zo̱í̱ enós állou atómou me káthe potó, i̱ parálli̱li̱ boreí na kratí̱sei. Allá an ta statistiká stoicheía apó to Ethnikó Institoúto Psychikí̱s Ygeías eínai dikaío̱ma, kai o mésos óros tou paiderastí̱ agória tha échoun 150 ta thýmata prin apó ti̱ sýlli̱psi̱, tóte to koino̱nikó kóstos mias memono̱méno peristatikó eínai astronomikó.

Eán oi synépeies ti̱s práxi̱s yposti̱rízoun gia ti̱ diexago̱gí̱ to̱n drastó̱n i̱thiká ypéf̱thynos, anexárti̱ta apó to epípedo tou organismoú, tóte i̱ sovaróti̱ta ti̱s timo̱rías travá pros ti̱n álli̱ katéf̱thynsi̱. Krató̱ntas alkoolikoí i̱thiká ypéf̱thynoi gia tis práxeis tous échoun katá kýrio lógo ti̱n asfálisi̱ kai ti̱n apaschóli̱si̱ synépeies. Krató̱ntas éna paiderastí̱s ypéf̱thynos gia tis práxeis tou si̱maínei mia zo̱í̱ fylákisi̱s í̱ ti̱s parakoloúthi̱si̱s, ti̱s anergías, kai diapómpef̱si̱. Mi̱tró̱a drásti̱s eínai sígoura mia enallaktikí̱ lýsi̱ se álles morfés vigilantism, allá to praktikó apotélesma eínai mia olókli̱ri̱ ypokati̱goría to̱n paravató̱n me pouthená gia na zí̱soun í̱ na ergastoún. An kápoia méra i̱ epistí̱mi̱ apodeiknýei mas láthos, kai paidófiloi eínai enteló̱s thýmata ti̱s dikí̱s tous viologías, tha échoume ta thýmata dýo forés kai to onómase dikaiosýni̱.

Ypárchoun, eínai geniká apodektó, tésseris vasikés logikés gia timo̱ría:̱ ti̱n ekdíki̱si̱, ti̱n apokatástasi̱, ti̱n apotropí̱ kai ti̱n anikanóti̱ta. An apodechthoúme to miktó aitió̱di̱ synáfeia theo̱ría óti i̱ paiderastía eínai méros ti̱s nósou kai méros ti̱s enkli̱matikóti̱tas, sti̱ synécheia, schedón kamía apó af̱tés tis logikés exypi̱retoúntai. Isóvia posostá ypotropí̱s deíchnoun óti "apokatástasi̱s" apó móni̱ ti̱s den í̱tan polý apotelesmatikí̱ gia tous paravátes tou sex, kai gno̱rízoume óti i̱ apotropí̱ eínai apíthano na symveí ótan oi perissóteroi paravátes eínai se thési̱ na "xefýgei me« pollaplés práxeis prin apó ti̱ sýlli̱psi̱. I̱ ekdíki̱si̱ échei nói̱ma móno ótan orthologikés epilogés odí̱gi̱san sti̱ diápraxi̱ tou enklí̱matos, to opoío eínai ypó amfisví̱ti̱si̱ ótan nev̱rochi̱meías enós atómou boreí na tréchei ti̱n epídeixi̱. I̱ opoía afí̱nei móno anikanóti̱ta o̱s aitía gia ti̱n timo̱ría to̱n paiderastó̱n.

Tó̱ra, mi̱n chtypáte adiathesías. Mia zo̱í̱ akoúsia toketoú í̱tan mia kalí̱ idéa gia tous metaforeís to̱n Black Plague, pou í̱tan énochoi cho̱rís i̱thikés vláves se óla. Allá títhetai to praktikó, oikonomikó stoicheío ti̱s epivolí̱s plí̱ri̱ i̱thikí̱ ef̱thýni̱ gia paiderastés. Oi fylakés mas eínai gemátos me tous drástes sexoualikó̱n enkli̱máto̱n?̱ kai gno̱rízontas ti kánoume schetiká me ta posostá ypotropí̱s gia tous paidófilous (prósfates melétes deíchnoun óti eínai chami̱lótera apó ó, ti pistev̱ótan sto parelthón se sýntomo chronikó diásti̱ma, allá exakoloutheí na kymaínetai se 50% se schési̱ me éna 25-year "kariéra") tha prépei na epiléxei metaxý zo̱í̱s akoúsia ton toketó, í̱ to kóstos ti̱s synechoús parakoloúthi̱si̱s. Lógo̱ tou yperpli̱thysmoú to̱n fylakó̱n, oi paiderastés apelef̱theró̱nontai káthe méra se koinóti̱tes pou den endiaférontai pléon an oi paidófiloi eínai árro̱stoi í̱ kakó, ef 'óson petáme to kleidí.

I̱ éfesi̱ tou montélou enklí̱matos timo̱ría eínai óti boreí na prosarmósei ti̱n timo̱ría tou enklí̱matos. Éna one-time paiderastí̱ eínai tóso árro̱stos, ópo̱s éna seiriakó arpaktikó sto plaísio ti̱s theo̱rías ti̱s nósou. Allá i̱ élxi̱ tou montélou ti̱s nósou eínai óti proüpothétei, afenós, óti ypárchei mia therapeía, kai óti oi drástes epithymoún na therapef̱toún. Ypárchei kíndynos na ypotetheí óti i̱ telef̱taía eínai alí̱theia. Eínai i̱ vási̱ gia tis chó̱res pou yiothéti̱san anankastikoí nómoi tou astikoú désmef̱si̱, metá ti̱n ekmetállef̱si̱ tou Ano̱tátou Dikasti̱ríou to 1997 katá tou Kánsas. Hendricks [http:̱//supct.law.cornell.edu/supct/html/95-1649.ZS.html ] óti ta pio epikíndyna paiderastés boreí na theo̱ri̱theí cho̱rís ti̱ théli̱sí̱ tous, afoú oi poinés tous exypi̱retoúntai, ef 'óson apó ópou kai an lamvánei therapeía. To próvli̱ma eínai óti sychná i̱ therapeía pou lamvánoun den eínai eparkí̱s kai apotelesmatikí̱. Ómo̱s, dedoménou óti af̱tí̱ eínai i̱ «therapeía» kai óchi «timo̱ría» oúte to koinó oúte to Sýntagma eínai prosvevli̱ménos, léei to dikastí̱rio. O kíndynos tou montélou «therapeía» eínai o kíndynos pou enéchoun gia mia koino̱nía pou échei narko̱ménos kai farmakoúcho̱n énan olókli̱ro pli̱thysmó se nomotageís lí̱thargo. Allá to montélo énkli̱ma / timo̱ría eínai exísou apelpistikí̱. I̱ ypóschesi̱ enós synechó̱s af̱xanómenou arithmoú to̱n paiderastó̱n eíte marazó̱noun stis fylakés den boroún na antéxoun oikonomiká, í̱ me ti̱ chrí̱si̱ fylakés gia sleepovers metaxý enklí̱mata eínai, polý pithanón, éna cheirótero efiálti̱ apó ti̱n "therapeía" epilogí̱. Íso̱s i̱ kalýteri̱ lýsi̱ se éna próvli̱ma me yvridikó aitióti̱ta eínai mia yvridikí̱ lýsi̱:̱ Oi melétes deíchnoun geniká óti i̱ therapeía eínai kalýteri̱ apó kamía therapeía, kai eínai schedón coddling enkli̱matíes na kathiero̱theí éna prógramma stení̱s parakoloúthi̱si̱s, farmakef̱tikí̱ therapeía, kai ti̱n parochí̱ symvouló̱n. An i̱ epistí̱mi̱ apédeixe akóma kai 10 tois ekató dexiá kai i̱ fýsi̱ échei kápoio chéri sti̱ di̱miourgía enós paiderastí̱, dia víou fylákisi̱ lýnei móno éna ámeso próvli̱ma apotamíef̱si̱s epikíndyni̱ polítes. Allá thétei mia pio ámesi̱ próvli̱ma- eímaste árro̱stoi timo̱reí tous anthró̱pous pou tha boroúsan na eíchan voi̱thí̱sei.

- Poulí
...