***
Η διαφήμιση στο "Διάφορα" στήλη της εφημερίδας Times Μπρίστολ & Mirror ήταν οδυνηρή.
"Wanted", να το διαβάσετε, «αξιοσέβαστη γυναίκα για να πάρει μικρό παιδί."
Ήταν μια κοινή δυστυχώς αίτηση στην βικτοριανή Βρετανία, όπου η ζωή ήταν ιδιαίτερα σκληρή για τις άγαμες. 25-year-old Εβελίνα Marmon, που δύο μήνες νωρίτερα, τον Ιανουάριο του 1896, είχε γεννήσει σε ένα οικοτροφείο στο Cheltenham σε ένα μικρό κορίτσι που είχε τοποθετηθεί η διαφήμιση που ονομάζεται Doris. Εβελίνα ήταν η κόρη ενός θεοφοβούμενος αγρότη ο οποίος είχε ξεστρατίσει, έφυγαν από την εκμετάλλευση για τη ζωή στην πόλη και κατέφυγαν για να εργαστεί ως σερβιτόρα στο σαλόνι του Plough Hotel, ένα παλιό πανδοχείο.
Με ξανθά μαλλιά της, με μεγάλο στήθος σχήμα και γρήγορες πνεύμα, ήταν δημοφιλής με τους άνδρες πελάτες της - μέσω της οποίας ένας από αυτούς γίνει έγκυος έχει πάει άγραφα. Και τώρα ήταν έρημη, με ένα μωρό που αγάπησε, αλλά ήξερε ότι δεν θα μπορούσε να φέρει επάνω από μόνη της. Αυτή θα πρέπει να βρούμε μια ανάδοχη οικογένεια για λίγο Doris - να έχουν την "υιοθετήθηκε έξω», στη γλώσσα του χρόνου - να επιστρέψω στην εργασία και την ελπίδα στο χρόνο για να είναι σε θέση να διεκδικήσει το παιδί της. Αρκετά κατά τύχη, δίπλα στο δικό διαφημίσεών της, ήταν ένα άλλο: «Παντρεμένο ζευγάρι χωρίς οικογένεια θα υιοθετήσει υγιές παιδί, ωραίο σπίτι χώρα Όροι, £ 10.».
Φάνηκε η απάντηση στις προσευχές της, και ήρθε σε επαφή γρήγορα το όνομα του στο κάτω μέρος, μια κυρία Harding. Από Oxford Road στο Reading, κυρία Harding απάντησε στην εκστατική όρους. «Θα ήθελα πάρα πολύ να έχουμε ένα αγαπητό μικρό κοριτσάκι, το ένα θα μπορούσα να φέρει επάνω και να καλέσει το δικό μου." Περιέγραψε την κατάσταση της. "Είμαστε απλά, οικεία άτομα, σε αρκετά καλή περίπτωση. Δεν θέλω ένα παιδί για χάρη του χρήματος, αλλά και για την εταιρεία και την άνεση στο σπίτι." Εγώ και ο σύζυγός μου είναι ακριβά λάτρης των παιδιών. Δεν έχω κανένα παιδί της δικής μου. Ένα παιδί μαζί μου θα έχει ένα καλό σπίτι και την αγάπη μιας μητέρας. "
Κα Harding ακουγόταν το παραμικρό την αξιοσέβαστη, φροντίδα γυναίκα που Εβελίνα ήλπιζε να βρει για Doris και έγραψε αμέσως ικετεύει να μην θεωρήσει κανείς άλλος μέχρι που συνάντησαν. Η απάντηση ήρθε πίσω: "Να είστε σίγουροι θα κάνω το καθήκον μου με αυτό το αγαπητό παιδί θα είμαι μια μητέρα, όσο βρίσκεται στην εξουσία μου.." Είναι απλά υπέροχο εδώ, υγιεινό και ευχάριστο. Υπάρχει ένα περιβόλι απέναντι από την πόρτα μας "Εβελίνα να επισκεφθείτε κάθε φορά που ήθελε το μόνο ζήτημα μεταξύ τους ήταν ότι η Εβελίνα ήθελε πραγματικά να πληρώσει ένα εβδομαδιαίο τέλος για την κόρη της να εξεταστούν μετά, ενώ η κυρία Harding προτιμώμενο -.. Πράγματι, επέμεινε στην - μια πλήρη έκδοση και πληρωμή εφάπαξ πριν από £ 10, για την οποία «Εγώ θα την πάρει εντελώς, και αυτή είναι χωρίς περαιτέρω έξοδα για να σας".
Διστακτικά, η απελπισμένη μητέρα που συμφωνήθηκε, και μια εβδομάδα αργότερα η κυρία Harding, κρατούσε "ένα καλό ζεστό σάλι για να τυλίξει γύρω από το μωρό μέσα στο τρένο για να είναι τσουχτερό κρύο", έφτασε στο Cheltenham. Εβελίνα ήταν έκπληξη για να ανακαλύψει ότι η γυναίκα αυτή είχε αντίστοιχη με ήταν πιο ηλικιωμένος από ό, τι περίμενα και πυκνός κάτω από μακριά κάπα της. Αλλά φάνηκε στοργικός, όπως αυτή τυλιγμένη λίγο Doris στην σάλι. Εβελίνα παρέδωσε ένα κουτί από χαρτόνι ρούχα που είχε συσκευασμένο - πάνες, πουκάμισα, μεσοφόρια, φορέματα, νυχτικά και ένα κουτί σκόνη - και το £ 10, και έλαβε ως αντάλλαγμα μια υπογεγραμμένη απόδειξη. Έχει συνοδεύσει την κυρία Harding στο Cheltenham σταθμό και, στη συνέχεια, για να Gloucester, όπου στάθηκε κλαίει μέσα του πνιγμού ατμού στην πλατφόρμα, όπως το τρένο 17:20 πήρε το κοριτσάκι της μακριά. Επέστρεψε στην καταλύματα της ένα σπασμένο γυναίκα. Λίγες μέρες αργότερα, είχε μια επιστολή από την κα Harding λέει όλα ήταν καλά. Εβελίνα έγραψε πίσω αμέσως. Ποτέ δεν έλαβε απάντηση. Εβελίνα και λίγο Doris Marmon είχε πέσει θύμα σε ένα από τα murkiest όλων των πολλά κοινωνικά δεινά στη Βρετανία πριν από έναν αιώνα - το "Baby αγρότες».
Η βρεφική θνησιμότητα ήταν υψηλή και η ζωή των παιδιών ήταν φτηνά. Πολλές οικογένειες σε δυσχερείς συνθήκες ήταν στην ευχάριστη θέση να διαθέσει ένα βρέφος σε ένα νέο σπίτι και να μην ζητήσει πάρα πολλές ερωτήσεις σχετικά με το πού και σε ποιον επρόκειτο. Μερικοί, όπως η Εβελίνα, που προορίζεται για να ανακτήσετε τα παιδιά τους. Άλλοι ήταν ακριβώς ευτυχής να δει την πλάτη τους - ένα λιγότερο στόμα σε ζωοτροφές, ένα λιγότερο βάρος στον αγώνα για να επιβιώσουν. Ήταν θύματα της ασυνείδητους, το ανήθικο και τη δολοφονική, και καμία δεν ήταν τόσο κακό chillingly ως «φροντίδα γυναίκα" στο οποίο Doris μόλις είχε ανατεθεί. "Η κα Harding» ήταν ένα από τα πολλά ψευδώνυμα της Amelia Dyer, ένα σκληρό όψεως ωμή μιας γυναίκας, του οποίου τα εγκλήματα που υπενθύμισε σε ένα νέο βιβλίο. Στο επίκεντρο το παιδί μας κοινωνία σήμερα, είναι δύσκολο να κατανοήσει μια εποχή που δεν υπήρχαν νεκρά μωρά από τις χιλιάδες, ορδές λείπουν Madeleines, και τα σκορ των Μύρων Hindsley του, και σχεδόν κανείς δεν την παραμικρή δυνατότητα αντίδρασης. Ήταν σε ένα τέτοιο περιβάλλον που Amelia Dyer χειρίστηκε φρικιαστικό εμπόριο της για περισσότερο από ένα τέταρτο του αιώνα.
Ήταν «ο άγγελος-maker", όπως η ίδια εξήγησε κάποτε στο δικό μικρή κόρη της, Πόλυ, περίεργος για τα μωρά που διατηρούνται εμφανίζονται στο νοικοκυριό και στη συνέχεια εξαφανίζονται. Είχε στείλει τα μικρά παιδιά στον Ιησού, είπε, επειδή ήθελε πολύ περισσότερο από τις μητέρες τους έκαναν. Στις 9 το βράδυ, το τρένο από το σταθμό Gloucester τράβηξε στο σταθμό Paddington του Λονδίνου - δεν Ρέντινγκ, όπως είχε πει η μητέρα Doris - και Dyer αγωνίστηκε μακριά, που μεταφέρουν μια τσάντα χαλί, το κουτί της τα ρούχα του μωρού και το μωρό τον εαυτό της, γκρίνια στην σάλι. Πήρε το λεωφορείο για Willesden, και ξεκίνησε στη Mayo Road. Στην πόρτα της αριθ 76, που έγινε δεκτή από την κόρη της Polly, τώρα ηλικίας 23, ένα καλλιεργούνται-up, παντρεμένη γυναίκα. Μόλις στο εσωτερικό ενοικιαζόμενα δωμάτια τους, Dyer σήκωσε το καπάκι του workbasket και τουφέκια με το κουβάρι των νημάτων και δαχτυλήθρες για κάποια λευκή μπορντούρα ταινία, αρκετό για να τυλίξει γύρω από δύο φορές το μαλακό πτυχώσεις του λαιμού Doris του. Στη συνέχεια, η ταινία τραβιέται, που πραγματοποιήθηκε για δεύτερη, και στη συνέχεια σε κόμπους. Doris θα παλέψει μέχρι τα άκρα της πήγε limp, το άνοιγμα στόμα της και το κλείσιμο σε μια τελευταία, σιωπηλή προσφορά για τη ζωή. Στη συνέχεια ένωσε τις βαθμολογίες - κανείς ποτέ δεν ήξερε ακριβώς πόσες - Dyer είχε ήδη στείλει στο δημιουργό τους.
Οι δύο γυναίκες δεσμεύεται το σώμα σε μια χαρτοπετσέτα, και στη συνέχεια πήρε πάνω από τα ρούχα σε κουτί από χαρτόνι, διατηρώντας τα καλά στοιχεία, αφιερώνοντας το υπόλοιπο για τον ενεχυροδανειστή. Από την Εβελίνα είναι £ 10, Dyer καταβληθεί το ενοίκιο που οφείλεται ασυνείδητα σπιτονοικοκυρά της, ακόμη και της έδωσε ένα ζευγάρι μπότες παιδιού ως δώρο για το κοριτσάκι της. Η επόμενη ημέρα - Τετάρτη 1η Απριλίου, 1896 - ένα άλλο βρέφος, 13 μηνών Χάρι Simmons, έφερε στην Mayo Δρόμος με αντάλλαγμα μία πληρωμή £ 10. Αυτή τη φορά δεν υπήρχε πλεονάζουσα ταινία για να βρεθεί στο workbasket, έτσι ώστε ο κόμπος ήταν unpicked γύρω από το λαιμό Doris και το ίδιο μήκος λευκό χρησιμοποιείται για να τον στραγγαλίσει. Το επόμενο βράδυ, τα δύο πτώματα γεμιστά, το ένα πάνω στο άλλο, σε carpetbag Dyer και βαρίδια με τούβλα. Στη συνέχεια πήρε το λεωφορείο μέχρι το σταθμό Paddington και το τρένο στο Reading.
Εκεί lugged βαρύ φορτίο της αν και οι δρόμοι προς το ποτάμι και μια μοναχική κηλίδα ήξερε καλά, με μια πεζογέφυρα πάνω από τον υπερχειλιστή στο Caversham Lock. Στο σκοτάδι, ώθησε την τσάντα μέσα από τα κάγκελα έως ότου έπεσε και άκουσε το χαστούκι στα νερά κάτω. Καθώς γύρισε να φύγει, ένας άνδρας έσπευσε πέρασε στο σπίτι του και φώναξε "Καληνύχτα". Αργότερα, τα στοιχεία του στο Old Bailey θα βοηθήσει να στείλει 58-year-old Dyer στην αγχόνη. Σε αντίθεση με πολλούς της γενιάς της, η Αμέλια Ντάιερ δεν ήταν το προϊόν της άλεσης φτώχειας. Γεννήθηκε σε ένα μικρό χωριό κοντά στο Μπρίστολ το 1838, κόρη ενός πλοιάρχου τσαγκάρης, και έμαθε να διαβάζει και να γράφει και είχε μια αγάπη της λογοτεχνίας και της ποίησης. Έχει εκπαιδευτεί ως νοσοκόμα, μια εξουθενωτική δουλειά, αλλά ένα εξειδικευμένο και σεβαστή μία.
Από μια μαία, έμαθε από ένα λιγότερο δαπανηρές τρόπο βιοπορισμού - παρέχοντας καταλύματα στο σπίτι της για τις νέες γυναίκες που, σε συγχωρεί ηλικία, ήταν έγκυος εκτός γάμου. Από τη στιγμή, χτύπημα τους άρχισαν να δείξουν ότι ήταν ευγενικό απομόνωσής τους από την κοινωνία ή απολύεται αν ήταν στη δουλειά. Έτσι, για ένα τέλος, αδίστακτους επιχειρηματίες που προσφέρονται να αναλάβουν σε αυτές τις νεαρές γυναίκες και να τους δείτε ζωντανά μέχρι τη γέννηση. Αφού οι μητέρες αριστερά, τα ανεπιθύμητα βρέφη τους θα φρόντιζαν ως «παιδιά νοσοκόμα". Τα χρήματα που διέφεραν. Αν η κοπέλα ήταν από ένα καλά-off φόντο με τους γονείς επιθυμεί να κρατήσει μυστικό το χάλι της, θα μπορούσε να είναι όσο το £ 80. Ή, ας πούμε, £ 50 εάν ο πατέρας του παιδιού ήταν διατεθειμένη να συμβάλει ώστε να αποσιωπούν την εμπλοκή του. Αλλά τις περισσότερες φορές αυτά ήταν φτωχά κορίτσια, των οποίων η «ανηθικότητα» σήμαινε ακόμα και το πτωχοκομείο δεν θα τους πάρει, και γι 'αυτούς η συμφωνία θα μπορούσε να γίνει για πέντε δολάρια.
Για να μειώσουν το κόστος, τα εκτρεφόμενα-out μωρά πεινασμένο, και να μειώσουν την επιδείνωση της φροντίδας τους που κατεστάλησαν με εύκολα διαθέσιμα αλκοόλ και οπιούχα. Του Godfrey Cordial, ένα σιρόπι που δένεται με λάβδανο και κοινώς γνωστό ως «Η ησυχία», ήταν ένα από τα αγαπημένα για να τεθεί ένα παιδί κοιμάται. Και αν το παιδί πέθανε, ας γίνει έτσι. Οι περισσότεροι έκαναν τελικά. Μια τέτοια εγκατάσταση έχει περιγραφεί με φρίκη από έναν αστυνομικό ο οποίος το αποκάλυψε στο Brixton, Λονδίνο. Σε ένα δωμάτιο, πέντε τριών και τεσσάρων εβδομάδων βρέφη που βρίσκονται σε βρωμιά, τρεις κάτω από ένα σάλι σε έναν καναπέ και δύο γεμιστά σε ένα μικρό παχνί. Ήταν σταχτί-που αντιμετωπίζουν και αδυνατισμένα σαν μικρογραφία γριές, τα οστά τους ορατό μέσα από διαφανείς δέρματος. Βάζουν ανοιχτό στόμα, σε κατάσταση αποχαύνωσης, τα μάτια τζάμια, ελάχιστα ανθρώπινα. Τι διατηρημένα με απλή ψύξη ο αστυνομικός ήταν η σιωπή: «Αντί των θορύβων που πρέπει να αναμένεται από τα παιδιά της ηλικίας του διαγωνισμού, ήταν ψέματα χωρίς γκρίνια από την άθλια χείλη τους, και φαίνονται να έχουν πεθάνει." Πέντε βρέφη ήταν σε άλλο δωμάτιο, σε ελαφρώς καλύτερη κατάσταση, διότι ένα εβδομαδιαίο τέλος δεν είχε ακόμα εξανάγκασε τους αντί του ενιαίου "premium" που είχε καταβληθεί για αυτά ενθαρρύνονται να πεθάνουν γρήγορα. Ωστόσο ανήθικη αυτή η επιχείρηση - και η ανηθικότητα συνήθως εκτείνεται σε όσους έχουν κατατεθεί τα παιδιά εκεί, στην πλήρη υλοποίηση της μοίρας τους - ήταν μία πολύ σε ζήτηση, και προσοδοφόρα. Υπήρχε ένα σωρό των μετρητών που πρέπει να γίνουν εδώ, όπως συνειδητοποίησε Amelia Dyer.
Τη δική του ιδιαίτερη φινέτσα της δεν ήταν να ασχοληθείτε με αφήσει τα παιδιά πεθαίνουν από την παραμέληση και την πείνα, αλλά και να τους δολοφονήσει αμέσως και την τσέπη όλα τα χρήματα. Χρόνο με το χρόνο, Dyer απέφυγε την αστυνομία και τους επιθεωρητές του νεοσύστατου NSPCC. Πιάστηκε μια φορά μετά ένας γιατρός κλήθηκε να πιστοποιήσει το θάνατο ενός παιδιού πάρα πολλά και χτύπησε ο συναγερμός. Αλλά αντί της ανθρωποκτονίας, που είχε καταδικαστεί προκαλώντας ένα παιδί να πεθάνει από παραμέληση και υπηρέτησε τη σκληρή εργασία έξι μήνες στη φυλακή, μια εμπειρία που την κατέστρεψε σχεδόν.
Μετά από αυτό, προσπάθησε να επιστρέψει στην νοσηλευτική. Είχε ξόρκια σε ψυχιατρικά νοσοκομεία μετά από απόπειρες αυτοκτονίας. Αλλά πάντα επέστρεψε στην καλλιέργεια του μωρού, αντλώντας τελικά τη δική της οικογένειάς της στην επιχείρηση. Σταμάτησε καλώντας τους γιατρούς να χορηγούν πιστοποιητικά θανάτου και διάθεση των φορέων κρυφά. Κινήθηκαν σπίτια συχνά - Μπρίστολ, Ρέντινγκ, Κάρντιφ, Λονδίνο - όσο συχνά αρωματισμένο το κλείσιμο της αστυνομίας ή μητέρες και οι πατέρες στα ίχνη τους προσπαθούν να διεκδικήσουν τα παιδιά τους.
Η δολοφονία σταματήσει μόνο μετά από μια bargeman πιλοτικά ένα φορτίο επάνω στον Τάμεση στο Reading είδε ένα καφέ χαρτί αγροτεμάχιο που βρίσκεται σε σε ρηχά νερά κοντά στην όχθη. Την αλιεύονται με έναν γάντζο βάρκα, τράβηξε στο ένα άκρο και ένα πόδι και ένα μικροσκοπικό ανθρώπινο πόδι εμφανίστηκε. Η επιθεώρηση της αστυνομίας αποκάλυψε το σώμα ενός μικρού κοριτσιού, ηλικίας έξι έως 12 μήνες. Λευκή ταινία δεμένο γύρω από το λαιμό της. Ένα κομμάτι του καφέ χαρτί είχε μια σιδηροδρομική ετικέτα σε αυτό από το σταθμό Temple Meads, το Μπρίστολ και το αχνό περίγραμμα της γραφής.
Ένα όνομα - «κα Thomas" - και μια διεύθυνση στο Reading θα μπορούσε απλά να γίνει έξω. Τέσσερις ημέρες αργότερα, στις 3 Απριλίου, Μεγάλη Παρασκευή, η αστυνομία επέδραμε συγκεκριμένη διεύθυνση και χτυπήθηκαν αμέσως από την δυσωδία της αποσύνθεσης του ανθρώπου, αν και δεν το σώμα βρέθηκε. Αλλά λευκή ταινία ήταν, σε ένα καλάθι ράψιμο, και σε ντουλάπια ήταν δέσμες των τηλεγραφημάτων τακτοποίηση υιοθεσίες, πιόνι εισιτήρια για τα παιδικά ενδύματα, τα έσοδα για τις διαφημίσεις και τις επιστολές από τις μητέρες διερεύνηση μετά από τα μικρά τους. Στη διάρκεια των τελευταίων μήνες μόνο, θα εκπονηθεί, 20 παιδιά τουλάχιστον είχε τεθεί υπό τη φροντίδα της "κα Θωμά", τώρα αποκαλύπτεται ως Amelia Dyer. Η αστυνομία είχε φτάσει στην ώρα τους. Ήταν έτοιμος να κάνει μια σεληνόφως Flit και πάλι, αυτή τη φορά για Somerset. Το σώμα βρέθηκε από τη φορτηγίδα αποδείχθηκε ότι της Έλενας Fry, νόθος γιος της Μαρίας Fry, μια υπηρέτρια από το Bristol, και ένα καλά-to-do τοπικό έμπορο.
Το παιδί είχε παραδοθεί στο Dyer στο Bristol Temple Meads σταθμό στις 5 Μαρτίου Αλλά όταν Dyer πήρε το σπίτι για να Διαβάζοντας το βράδυ, το μόνο που είχε μαζί της ήταν ένα καφέ χαρτί αγροτεμάχιο δύο πόδια μακριά. Εκείνη έκρυψε στο σπίτι, έως ότου, μετά από τρεις εβδομάδες, η μυρωδιά έγινε αφόρητη. Τότε θεωρήθηκε φύγετε από το σπίτι με το δέμα, λέγοντας ότι επρόκειτο να το ενεχυροδανειστήριο. Στην πραγματικότητα, έριξε στη δέσμη στο ποτάμι. Αλλά δεν βυθίστηκε, όπως ανακάλυψε η φορτηγίδα. Το ποτάμι τώρα σέρνεται. Τρία μικροσκοπικά πτώματα βρέθηκαν, τότε η carpetbag με Doris και ο Χάρι στο εσωτερικό, τελευταία θύματα της. Την επόμενη μέρα, Εβελίνα Marmon, του οποίου το όνομα είχε περικοπεί μέχρι και στην αλληλογραφία του Dyer, έφερε στο Reading και προσδιόρισε την κόρη της στο νεκροτομείο πλάκα. Ήταν μόλις 11 ημέρες από τότε που είχε ανατεθεί το παιδί της για να «κυρία Harding». "Ήταν σε άριστη υγεία, όταν την έδιωξε," ήταν όλη η ταραγμένη γυναίκα θα μπορούσε να μουρμουρίζουν.
Dyer απαγχονίστηκε στη φυλακή αναιρεί μετά από μια δίκη στην οποία απορρίφθηκε η ένσταση της παραφροσύνης. Η κόρη της έδωσε γραφικά στοιχεία τα οποία εξασφαλίζεται η πεποίθησή της (ενώ παραμένουν ατιμώρητα τον εαυτό της για λόγους που ακόμα δεν είναι σαφές). Η κριτική επιτροπή ήταν έξω για μόλις τέσσερις-και-α-μισό λεπτά πριν από την καταδίκη της. Οι λεπτομέρειες του τι είχε κάνει προκάλεσε σκάνδαλο. Αυστηρότεροι νόμοι έγκριση έδωσαν οι τοπικές αρχές την εξουσία να αστυνομεύει αγροκτήματα μωρό και την εξάλειψη των καταχρήσεων. Προσωπικές αγγελίες των εφημερίδων ήταν που πρέπει να ελεγχθούν. Αλλά εμπορία βρεφών δεν σταμάτησε. Δύο χρόνια μετά την εκτέλεση του Dyer, οι εργαζόμενοι στο σιδηρόδρομο επιθεώρηση βαγόνια παραπέμπονται σε πλαισιώσει σε Newton Abbot από τη ρητή Πλύμουθ βρέθηκε ένα δέμα δεμένα με σπάγκο.
Μέσα ήταν ένα τριών εβδομάδων-old κορίτσι, κρύο και υγρό, αλλά μόνο στη ζωή. Ήταν η κόρη της χήρας, η Jane Hill, και είχε δοθεί σε μια γυναίκα που ονομάζεται κα Stewart για £ 12. "Ο μικρός θα έχει ένα καλό σπίτι και αγάπη και φροντίδα ενός γονέα," η κα Stewart είχε γράψει. Τότε είχε πάρει το μωρό στο Plymouth - και της αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ στον επόμενο τρένο. Ποιος ήταν "η κα Stewart"; Κανένας άλλος, θεωρήθηκε, από Πόλυ, κόρη του Αμέλια Dyer του. Το κακό έζησε.
***
Θα εξετάσουμε το παρελθόν μας για να βρείτε συμβουλές για το μέλλον μας, αλλά το παρελθόν Alit με τρέλα και την κακομεταχείριση, είναι αυτό που ψάχνετε, και είναι το μέλλον μας; Θα πρέπει να προσπαθήσουμε να κατανοήσουμε τις προθέσεις του ανθρώπου, και στη συνέχεια να εφαρμόσουν τις γνώσεις μας που κέρδισε, σε καταστάσεις στο μέλλον, έτσι ώστε η τελευταία δεν θα επαναλάβω ούτε αυξηθεί και πάλι; Εσείς αποφασίζετε - πουλί.
