Polish: NE Indian Ameryki zaangażowani w kanibalizm i tortur:

Ze wszystkich plemion Indian Ameryki Północnej, Irokezów siedemnastowieczne są najbardziej znane z okrucieństwa wobec innych istot ludzkich. Uczeni wiedzą, że brutalnie torturowano więźniów wojennych i że byli kanibalami; w języku Algonquin słowo Mohawk w rzeczywistości oznacza "ciało-eater". Istnieje nawet opowieść, że Indianie w sąsiednim terytorium Iroquois będzie opuszczenia swoich domów na oczach tylko małej grupy Mohawków. Jak na ironię, Irokezi nie byli sami w tych praktyk. Istnieje dokumentacja Huron, Neutralne, a plemiona Algonquin każda wykazuje takie samo zachowanie. Najpierw konieczne jest trochę tle zrozumieć stan indiańskich ludzi przed kolonialnej poszukiwania i rozliczenia. Irokezi byli dominującą siłą w północno-wschodniej Ameryce aż Europejczycy przybyli do Nowego Świata. Pięć mniejsze narody tworzą Ligę Irokezów: były Onondaga, Mohawk, Oneida, Cayuga i plemiona Seneca. Legendarny Hiawatha dołączył te pięć plemion w jeden potężny konfederacji po zaciętej waśni krwi zagrożonych zniszczyć wszystkie pięć narodów. Data formacji Ligi może być dowolny czas pomiędzy 900 rne i 1570 roku; Konfederacja została pewnością ustalone przed europejskich osadników miał pierwszy kontakt. Na podstawie planu Hiawatha, członkowie każdego narodu może poślubić tylko członków innych narodów Irokezów; te więzy krwi tworzą sieć lojalności między różnymi plemionami. Liga Irokezów to teraz zaczęła dominować resztę plemion indiańskich w północno-wschodniej.

Większość tego, co naukowcy wiedzą o Irokezów pochodzi ze sprawozdań europejskich. Bardzo niewiele z tych informacji jest pochlebne. Te negatywne poglądy spowodować, ponieważ Europejczycy osadników w Ameryce Północnej pierwszy przyszedł na spotkanie z Huron, Naragansett i plemiona Algonquin, którzy byli wrogami Irokezów. Plemiona te stały się uciskani przez narody Iroquois po tym, jak powstaje ich konfederacji; przed Ligą te trzy plemiona były rzeczywiście dominują plemiona Indian w północno-wschodniej. Później, plemiona te były również jednym z pierwszych do przyjęcia katolicyzmu, które dodaje łaskę w oczach Francuzów. Kiedy Europejczycy przyjęli przyjaźń tych plemion, jednak są one akceptowane wrogość Irokezów, jak również. Ważne jest również ustalenie, że praktyki Irokezi byli bardziej niż przesady i pogłoskach o pobudliwych Francuzów. Irokezi pewnością wykonywane jeńców wojennych momencie tortury; Europejscy osadnicy oglądany wiele pierwszej ręki okaleczone ciało-jeńców wojennych części. Jednak nie było pewne wątpliwości w obecnym wieku, że kanibalizm był naprawdę praktykowanej przez Irokezów. Antropolog W. Arens zaproponował w 1979 roku, że nie ma pierwszej ręki mięsa jedzenia wśród rdzennych Amerykanów, a tym samym nie ma solidnych dowodów na kanibalizm. Ten kontrowersyjny pogląd został obalony, ponieważ, bo jest rzeczywiście wiele dowodów w stosunkach i jezuitów alianckich same dokumenty, aby udowodnić tezę Arens jest źle. Z tego twierdzenia w umyśle, jest obecnie możliwe, aby zapytać, dlaczego Indianie wykonywane te przerażających aktów. Śmierć członków rodziny miał głęboki psychologiczny wpływ na Irokezów, co one potrzebne zdecydowane działania w celu złagodzenia się smutku. Zasadniczo, czuli, że potrzebują restytucji w takiej czy innej formie dla zmarłego krewnego. Żałoby matriarch zwrócił wojowników plemienia odzyskać jeńców z plemienia naruszającego. Wojownicy Iroquois następnie ustanowił nalot wyłącznie do gromadzenia jeńców; Uczeni nazywają tę praktykę "żałobne-wars." Według Anthony Wallace, żałobę Iroquois mógł znaleźć restytucji w jeden z trzech sposobów. Pierwszy był na wojownika, aby przywrócić skórę głowy Indian z plemienia zabójcy i przedstawia je osoby żałoby. Choć głowy stanowiły niewoli, preferowane były żywe więźniów. Pozostałe dwie opcje udział na żywo w niewoli: Irokezów albo mściwie torturowali więźnia na śmierć lub przyjąć go lub ją do plemienia. Ponieważ Irokezi byli matriarchalne społeczeństwo, kobieta żałoba ostatecznie zadecydować o losach tych jeńców, które zostały wniesione do wsi, głównie w oparciu o kwoty żalu, że czuła się za zmarłego stosunku.

Wielebny Ojciec Barthelemy Vimont przedstawiła wstrząsający przykład Iroquois tortur, które miały miejsce w 1642 roku w relacji i jezuitów alianckich dokumenty. W tym koncie powiedział o zespole wojny Iroquois, że przechwycone małą grupę Algonquin i siebie. Natychmiast Irokezi odciąć kilka palce z każdej niewoli korzystających rybie łuski. Irokezi zamierza podjąć jeńców do ich wioski. Po drodze jeden Algonquin kobiety, zdając sobie sprawę, co będzie jej los, pobiegł do lodowatej rzeki i utopiła się, zamiast zmierzyć się z nadchodzącą tortury. Kiedy przybył do wsi porywaczy ", Irokezi się ich więźniowie śpiewają i taniec na rusztowaniu. Towarzysz VIMONT jest, przerobiony Algonquin imieniem Adrian, nie śpiewać w języku Irokezów ", i rozciął mu palce wzdłuż spowodowałoby jego intensywny ból. Następny one usunięte rusztowania z wyjątkiem jednego Algonquin nazwie Awessinipin i zaczęli spalenie swojego ciała z markami. Irokezi zmuszony jest do podjęcia kobietę Algonquin pochodnię i spalić Awessinipin a następnie zabił ją, kiedy wreszcie spełnione. Przez cały ten przejściach mężczyzna Algonquin wykazały żadnego bólu. Oni to tortury kontynuowano przez całą noc, budynek z zapałem, ostatecznie kończąc na wschodzie przez odcięcie jego głowy otwarte, zmuszając piasek do rany, i przeciągając jego okaleczone ciało wokół obozu. Kiedy skończyli, Irokezi rzeźbione się i zjadł części jego ciała. Jezuici Relations, poszukiwań Radisson i narracji o życiu pani Marii Jemison oferują inne szczegółowe opisy okrucieństw Irokezów, ale generalnie tortury według tego samego wzorca. Po pierwsze zwycięskie Wojownicy Iroquois będzie Magiel ręce więźniów; zrobili to, ciągnąc paznokcie jeńców "i / lub odcięcie niektórych swoich palców. Zwycięzcy zwykle poddawane więźniów do ciężkiego pobicia w tym samym czasie. Następnie Iroquois wziął jeńców do wioski i poddać mężczyzn do rękawica (lub rękawicą). Następnie humbled tych, którzy przeżyli, w różny sposób; na przykład Irokezów może pozbawić je nago przed wsi i zmusić ich, aby śpiewać i tańczyć. Proces ten zawsze kończyło albo w powolną śmierć przez ogień i skalpowanie lub przyjęcia do wsi Iroquois. Irokezi torturowany tylko ludzi do śmierci, gdy nie zostały przyjęte; to albo zabity szybko kobiety i dzieci, które były naruszenia przepisów w dziedzinie. Na pewno są powody tej tortury, które nie rozciągają się na domeny metafizycznych. Początkowy bicie oczywiście złamał ducha niewoli i zapewnione składania. Akt bicie więźniów złamać wolę ma tylko pojedyncze polityka Irokezów, ale z prawie każdym wyścigu całej historii. W tym czasie również Iroquois zniekształcone ręce więźnia, a brutalność wykonywane tak, że w niewoli nie mógł już dzierżyć broń. Po powrocie do wioski, Irokezi używane rękawica do dalszego złamać ducha niewoli i służyć jako test wytrzymałości i tolerancji fizycznej. Irokezi byłoby wykonać bez ceremonii tych jeńców, którzy padli i nie dostać się do góry, co oznacza pogardę dla psychicznej i fizycznej słabości. Rzeczywiście, Irokezi spodziewać nawet tych więźniów, którzy przebyli kolejny śmiertelny tortury stać silny i nie wołać-wojownicy będą niesmakiem wysyłki jeńca, który stracił panowanie nad sobą. Jak noc mijały i więzień milczał, cały plemię staje się coraz bardziej szalone, aż słońce wzeszło i więzień został zabity. Tak więc wydaje się, że torturowanie więźniów na śmierć było rytualne akt zemsty, który był naprawdę spełnione tylko wtedy, gdy jej celem (co ofiara reaguje na tortury) nie powiodło się!

Wojownicy nie byli jedynymi, którzy przeprowadzili tortury jednak; kobiety i dzieci z wioski mieli tak samo aktywnej roli, jak ludzie zrobili. Podczas gdy jeńców wznosi się na rusztowania, dzieci z plemienia ukłucie pod nogi więźnia z nożami. Poza tym, każda osoba w wiosce na zmianę z płonącymi pochodniami w nocy rytuału. W rzeczywistości, reszta plemienia gardzić nikogo, kto nie braliśmy udziału w torturowaniu jako słaby i leniwy osoby. Bo wszyscy brali udział, staje się jasne, że oprócz tego, że ustawa o żałobie członków rodziny, aby dać upust swojej frustracji na nieustępliwą ofiary i robi tak czuję Avenged za śmierć bliskich ", to było utwierdzenie Iroquois dominacji i władzy. Jednak ten drugi cel wydaje się mniej istotne, biorąc pod uwagę na specjalistyczny charakter wojny żałoby. To znaczy, proces wojnie żałoby zorientowany jest znacznie bardziej w kierunku żałobników matriarch, a nie całej wsi. To można powiedzieć po części dlatego, śmiertelne tortury nie zawsze był los jeńców. W rzeczywistości, w żałobie Iroquois częściej niż nie przyjęła w niewolę jego rodziny. Tylko wtedy, gdy jeńcy były słabe, stare, lub wyjątkowo brzydki, lub matriarch Iroquois były szczególnie zdenerwowany lub uważało, że poniósł wielką stratę, a następnie śmierć przez tortury byłby gwarantowany wynik. Wynika to z przekonania, że ​​klan lub wieś stracił moc, gdy jej członkowie zginęli. Najlepszym sposobem, aby utrzymać tę moc w oczach Irokezów było utrzymanie status quo poprzez uzyskanie innej osoby, aby zająć miejsce zabitego członka rodziny. Dopiero później, kiedy choroby europejskie wybili ogromną liczbę rdzennych Amerykanów i tradycja zepsuł zrobił śmiertelne tortury stają się coraz częstsze, niż przyjęcie. Irokezi zwykle wybrał jeńców, którzy zostali przyjęte podczas tortur, szczególnie po tym, jak uruchomić rękawica lub cierpią na scenę upokorzenie. Pierre Radisson przykładem tego, kiedy jego przyjęte rodzice Iroquois przeciągnij go za włosy z rękawica w jego drugiej niewoli. Początkowo praktyka torturowania potencjalnego członka rodziny, wydaje się niezwykle dziwne, ale Irokezi mieli powód do tego, too. Gdy Irokezi przyjęła w niewolę, tortury działał jako symboliczny koniec do starego życia jeńca. W teorii, niewoli cieszyli, że jego prześladowcy ocaliła swoje życie i był szczęśliwy dołączyć do Iroquois. W praktyce nie zawsze gwarantuje lojalność przysposobionego członka. To świadczy również Pierre Radisson kiedy został złapany dwa razy; choć nawet przyszedł do wczuć się w swoich nowych rodziców po jego drugiej przechwytywania, wciąż zdecydował się uciec, gdy miał okazję. Jednak znaczna liczba rachunków nie wskazują, że wielu jeńców, prawie wszystkie z innych plemion indiańskich, czy zdecydować się na pobyt z ich nowych rodzin Irokezów.

Chociaż nowoczesne Amerykanie nie kojarzy innych plemion praktyce wojen żałobnych, wykonywali te same metody tortur, że Irokezi uczynił. Rachunki te są znacznie rzadsze niż opisy Iroquois tortur, jednak one istnieją i nie mniej bezwzględny charakter są. Notatki Samuel de Champlain zawierają rachunków Algonquins, Montagnais i Etechemins jak agresorów. Po zdobyli garść Irokezów w walce, te plemiona "przyjazne" przystąpił do torturowania więźniów na śmierć. Spalili ciało jednej niewoli Irokezów następnie wylewa wodę na niego w cyklach tak, że jego ciało będzie odpadać jego ciało. Gdy się w końcu zabili go i rzucił jego wnętrzności do rzeki, Indianie powiedział Champlain, że akt ten przeprowadzono w zemście za własne okaleczonych współplemieńców. Nie ma wzmianki w stosunku des Hurons w Neutralne i Hurons wykonując te same okrucieństwa i Hurons są wymienione na podjęcie jeńców, które zostaną przyjęte. Niemniej jednak nie ma żadnych powodów, że bardzo różne mogą być określone dla okrucieństwa innych północno-wschodnich plemion. Wszystkie te inne plemiona praktykowane tortury jako akt zemsty za własne okaleczone żyje, a nawet w niektórych przypadkach wykonywane podobne ceremonie przyjęcia. Ale może pragnienie zemsty być wystarczające, aby wyjaśnić Iroquois kanibalizm? W prawie każdym przypadku Irokezi zjadł fragmenty ciał jeńców wojennych, którzy byli torturowani na śmierć. W poprzednim koncie ojca VIMONT za to było serce i inne narządy wewnętrzne, które zostały wykorzystane, a także rąk i stóp torturował więźnia. Innym jezuita daje to konto: "po odcięte ręce i nogi (Captive w), (Irokezów) skórki go i oddzielić mięso od kości, w celu uczynienia z niej odrażający posiłek." Dalsze relacje obejmują wielu wspomina z kanibali "zwyczajowych świąt" z Irokezów. Istnieje oczywiście bardziej do tej formy kanibalizmu niż konieczności spożywania ludzkiego mięsa, żeby żyć w ciężkich czasach. Zemsta samodzielnie nie zapewnia wystarczająco dużo wyjaśnienie kanibalizmu jak to robi do tortur, jeszcze dwa zawsze występują razem. Jak wcześniej wspomniano, Irokezi nie byli sami w tej praktyce, jak różne rachunki opisują Winnebagos, Huron, i inne francuskie-sympatyzowanie Indianie uczestnictwo w święta ludzkim ciele. W wyżej wymienionym koncie Champlain The Algonquins, Montagnais i Etechemins faktycznie nie jeść mięsa Irokezów do niewoli, ale raczej zmuszony innych jeńców jeść swoje serce. Choć to sprawia, że ​​sprawę przeciwko kanibalistycznej praktyce innego konta rok później opowiada o tych samych trzech plemion biorących Ćwiartka ciało domu do spożycia. W innej części kraju, Neutral odważny jest rejestrowane w stosunku des Hurons mówiąc do jezuity Brébeuf i jego firmy "[ja miałem] dosyć ciemny kolorze ciała naszych wrogów ... Pragnę poznać smak z białego mięsa, a ja zjem twoje. " W ten sam zestaw kont jezuici ukarać Hurons do "nie jedzą ludzkie mięso", tak, że mogą być dobrymi katolikami.

Nie było również formą kanibalizmu, które miały miejsce w innym niemal przez pokolenia, które jest obecnie badana przez psychologów i antropologów. Czasami członkowie plemienia Algonquin cierpiał szczególności psychozy, w którym indyjski uważa siebie samej "opętany" przez Wendigo, indiańskiego demona. Native American narażona byłaby pragną ludzkiego mięsa i zabijać ludzi, by zjeść ich ciała. Antropolog, jednak zdiagnozować to jako dziwne zaburzenia psychiczne, i oczywiście nie dotyczy praktyki Iroquois w jakikolwiek sposób. Ani też nie była, z historycznego punktu widzenia, wzmianki o Wendigo w połączeniu z Irokezów. Prawdą jest również, że Irokezi nigdy nie jadł mięso swoich ludzi. Choć Wendigo Psychosis nie ma żadnego wpływu na Irokezów, badając inną kulturę jedzenia ciało może stanowić wskazówkę co do ich ohydnych czynów. Aztekowie są chyba najbardziej znanym narodem ludzi oprócz Irokezów, którzy posiadali Cannibalistic praktyk. Arcykapłani rytualnie poświęcił ofiary swemu bogu Uitzilopochtli usuwając serce jeńca. Kiedy skończyli z ciała wrzucili go po schodach świętego piramidy, w którym zostało podjęte i spożywane przez obywateli. Pomimo współpracy z religii, współcześni antropolodzy doszli do wniosku, że akt kanibalizmu miał mniej wspólnego z ceremonii ofiarnej i więcej z niewłaściwego odżywiania. Ich wyniki praktyk z niedoborem białka diety, w których ludzie są jedynym prawdziwym źródłem mięsa. Chociaż istnieją przypadki Indian uciekania się do kanibalizmu w bardzo trudnych czasach, Indianie północno-wschodnie te na ogół nie miał brak mięsa, a od ich kanibalizm był ograniczony do jeńców wojennych, z tego powodu jest mało prawdopodobne. To nie znaczy, że kanibalizm nie był praktykowany na jedzenie przez Irokezów i ich sąsiadów, tylko, że to nie był na pewno głównym praktyki w obecnym kontekście. Wychowywanie Azteków, prowadzi jednak do innego godnego punktu badania: że praktykowanie kanibalizmu mogło charakter religijny. Nie był rzeczywiście jeden bóg wojny, słońca i ognia, który był obecny pod różnymi nazwami w wielu północno-wschodnich plemion indiańskich. Nazywał się Aireskoi i on wymaga poświęcenia i spożywania ludzkiego mięsa na jego cześć. Istnieją pewne dalsze powiązania między nim a Irokezi okrucieństw popełnionych. W szczególności ustawy z dnia tortur, relacjonowanych przez jezuitę, ks Brébeuf, Irokezi ustawić jedenaście ogniska wokół ich niewoli i torturowali go, aż do wschodu słońca, kiedy Aireskoi może patrzeć na ich pracę. Choć nie jest zwykle określane w takich kategoriach religijnych, stosowanie tortur nie trwała całą noc w większości kont. Większość Iroquois śmiertelną tortur składał się z użyciem płomienia po ciele jeńca, który jest również wskaźnikiem domeny Aireskoi jest (oczywiście, ogień był również straszliwie bolesne i non-lethal w sposób Irokezi używali go). Choć te punkty zacząć podejmować sprawę, że kult religijny był przyczyną północno-wschodnich Indii zbrodni, nie ma żadnych innych kont oprócz tej jednej, napisane przez księdza, które twierdzą, religijnych motywacji za kanibalizm. Irokezi kanibalizm zazwyczaj zajmuje część rutynowych tortur, jednak jest bardziej podobny do "brunch" niż Dziękczynienia.

Inną postacią, która ma religijne Cannibalistic stowarzyszenia jest jednym z twórców ziemi, Dobrego Twin. Podczas tworzenia mitu Iroquois jest zbyt długi i zaangażowania, aby być wymienione szczegółowo tutaj, co nosi wagę do tej pracy jest to, że Bad Twin zabił Sky-matkę, gdy dwa urodzili i oskarżył go o Dobrej osobowy, który został wydalony z Rodzina. Dobry Twin będzie wędrować po ziemi i pomóc człowiekowi, kiedy tylko mógł. W latach, że przewidywane głód, mistycy Iroquois by "zobaczyć" Dobry Twin trzymając zwiędły kłos i jedzenie ludzkiego nogę. To sugeruje, kanibalizm może rozpoczęły w wyniku głodu, ale po raz kolejny okoliczności, w których zostało przeprowadzone, a jego związek z nalotów żałobnych miał niewiele wspólnego z głodu. Zamiast istnienie tego obrazowania pewnością dowodzi, że praktyka ta była od dłuższego czasu w historii Irokezów. Jest jeszcze jedna możliwość czynienia z nadprzyrodzonymi przekonań, które muszą być uwzględnione. Wszystkich plemion indiańskich wierzą, że każdy obiekt, ożywione i nieożywione, ma ducha. Nawet skały i stare kości, a także żyjący szamani mogą posiadać nadprzyrodzone zdolności i moce magiczne. Ciekawym przykładem tego przekonania jest historia Arent Van Corlaer, holenderski kolonisty. Było szczególności rock w Lake George, że Irokezi wierzyli odbyło się ducha, a oni oferują tytoń do niego za każdym razem przeszli. Van Corlaer, podczas podróży z Mohawków, wyśmiewali ten hołd rocka i mooned go. Wkrótce potem wybuchła burza i wywróciła się łódź, zabijając Van Arent. Inne podobne historie można znaleźć w Iroquois folkloru. Irokezi posiadają również przekonanie, że do jedzenia coś jest zdobyć jego moc. Wynika to naturalnie z poprzedniego widoku, bo nawet po śmierci pozostaje w organizmie zachować przynajmniej część swojej duszy. Jest to najbardziej widoczne w codziennej diecie Indian. Na przykład, ludzie z wiosek rzeka Akweasne i Kahnawake były znane są znakomitymi pływakami, a to był podobno spowodowane dużą ilością ryb w diecie. Talent myśliwego miał też zależy od ilości zużywanej grze, że on (co ma sens tylko dlatego, że lepiej myśliwy będzie w stanie nabyć, a więc zużywają więcej gry).

Z tych dwóch pomieszczeń, wynika, że ​​pożera ciało wielkiego wojownika by przenieść swoją waleczność w jednym robi jedzenie. Nie ma wzmianki, że Irokezi jedli mięso tych jeńców, którzy nie umierają uroczyście; być może te "słabe" zostały uznane za niegodne więźniów do zjedzenia. Nie ma też wzmianki, że Irokezi jedli mięso każdego, kto nie był torturowany na śmierć; ci ludzie, którzy nie mieli szansę na sprawdzenie się. Jednak podobnie jak w poprzednim duchowego wyjaśnienia, istnieje tylko jedno konto, które ustanawia związek między wielkich wojowników i ludzie jedzą. Huron Indian, którzy uciekli Iroquois niewoli opisał, jak jezuita został zabity i zjedzony. Kapłan miał znieść wielki ból przed śmiercią, a Irokezi powiedział Huron, że pili jego krew i zjadł jego ciało tak, że mogą być tak silne, jak ksiądz był. Ta hipoteza o kanibalizm ma jeszcze inny bardziej istotną implikację. Jak stwierdzono wcześniej, trzy sposoby, aby uspokoić zrozpaczony Iroquois były z głowy wroga, który reprezentował więźnia lub w niewoli, który ma być przyjęty lub zamęczonych. W każdym z tych scenariuszy, Irokezi przyniósł w niewoli lub fizycznej przedstawiciela do niewoli plemienia, i że w każdym przypadku indywidualnej pozostał z plemienia w bardzo fizyczny sposób. Choć jedzenia innego wojownika nie przenieść swoje męstwo w który go pożarł, jego "istotę" pozostał w wiosce; W ten sposób pozostaje status quo, a niechciane więźniowie nie zostaną zmarnowane. To przekonanie pozwoliło również możliwość zemsty przez tortury bez szkody dla władzy plemienia. Odpowiedź ta dobrze wpisuje się w system wierzeń Iroquois. Indianie byli bardzo przesądni, a duchowa rozwiązaniem byłoby powodem do akceptujemy prawie każdy rodzaj zachowania. Wiele decyzji plemienia zostały wykonane dopiero po nadprzyrodzone wróżby i sny były konsultowane, co jasno pokazuje, że duchowe wpływy miał głębokie zmiany w Indian psychiki. Nadprzyrodzone znaczenie w snach odgrywały szczególnie ważną rolę w Iroquois życia, często do tego stopnia, że ​​coś otrzymał we śnie może być przyznany na śniącego w rzeczywistości, lub działania wykonywane podczas marzy będą odtwarzali przez całe pokolenia. Te same siły nadprzyrodzone przepojone szamanów z wpływów wielkich mocarstw i nawet, nawet poza nią władzę szefa. Irokezi nawet cel dla tytoniu do palenia-ostry dym miał być ofiara dla duchów zmarłych. System wierzeń z tego rodzaju duchowej naciskiem na jej make-up może łatwo akceptujemy Cannibalistic praktyk.

Istnieje również pytanie, dlaczego te same praktyki ludożerczych nie przeprowadzono na członków tego samego plemienia. Jeśli to rzeczywiście występuje, to było bardzo rzadkie lub bardzo prywatne, ponieważ nie stwierdzono konta mówienie tego wystąpienia. Przez poprzedniego rozwiązania, martwych członków własnego plemienia powinny być pierwszymi, którzy być spożywane. Sam system konfederacja jest chyba rozwiązanie; zamiast walczyć wśród innych narodów za prawa do martwego ciała, to było bardziej wydajne, aby pozwolić mu być pochowany. Być może bardziej prawdopodobne rozwiązanie tego szkopuł, że Irokezi nie mogła znieść jeść jednego ze swoich współplemieńców. Ponieważ proces żałoby zdenerwowany Iroquois tak bardzo, że prawdopodobnie były w stanie doprowadzić się do cannibalize własne "ciało i krew". To stawia również nacisk na "zastępczego" akt wojny żałobnych zamiast "recyklingu". Jedzenie swoich wrogów, aby odzyskać utraconą władzę ma bardzo szeroką popularność, która odpowiada również za kanibalizm w północno-wschodnich Indii innych narodów. Prawie wszystkie pokolenia w tym obszarze pochodzą od ludzi Iroquoia i wiele prymitywnych wierzeń, podobnie jak ich wspólnym języku, również zostały przeniesione na obecnie rozwiniętych plemion. Obszar Iroquoia, pomiędzy jeziorem Erie i Ocean Atlantycki miał ponad pięć dużych rzek wypływających z jego serca, które gwarantowane tej prehistorycznej ludziom możliwość rozprzestrzeniania się ich kultury. Przechwytywanie więźniów i jeść ich mięso może równie dobrze pochodzić z tego prehistorycznego czasie; podczas rytuału wojny żałoby, był współczesny praktyka wniesiona w dniu przez konflikty między narodami, które później pięciu utworzonych Irokezów League. Takie rozwiązanie proponuje odpowiedź dla obu praktyk, które wiąże się z dwóch ściśle ze sobą współpracują. Podczas tortur służył jako zemsty przeciwko wrogowi plemienia i emocjonalnego odpowietrzania żalu nad śmiercią krewnego, kanibalizm serwowane utrzymać stałą moc nadprzyrodzoną plemienia jednocześnie pozwalając tortury, aby wystąpić. Jedzenie ciało wroga, aby utrzymać tę duchową siłę pozwolił plemienia do odbytu swoje frustracje bez odejmowania od władzy plemienia jako całości. Bez praktyki kanibalizmu, tortury prawdopodobnie nadal istnieją, ale na pewno nie na dużą skalę, w których był obecny. Tortury były bardziej domena wojen żałobnych i zapewnienie, że jeńcy pozostanie z plemienia, a kanibalizm miał więcej do czynienia z nadprzyrodzonej wiary. Oba były związane ze sobą konieczność przyjęcia wrogów.

Poprzez trakcie tej pracy kilka możliwości zostały proponowanego które mogą uwzględnienia kanibalizmu i tortur wśród XVII w Irokezów i innych północno-wschodnich plemion amerykańskich. Choć wielu (zwłaszcza poglądy religijne) mogą mieć wpływ na te odrażające praktyki w różnym stopniu, źródłem tych aktów wynika z potrzeby Irokezów do wzmocnienia własnych plemion przez indukcyjny fizycznie lub w nadprzyrodzony zastępstwo dla zabitego członka. Ta praktyka znana jako wojen żałobnych nie rozciąga się w nazwie do innych plemion, ale niewątpliwie wykonywane akty kanibalizmu i tortur do podobnych celów. Choć nie jest to uzasadnienie, że możemy w pełni zrozumieć, kanibalizm i tortury jednak służył bardzo ważny cel do Irokezów i ich sąsiadów.

Tylko trochę lekcja historii - ptak.

***