Persian: راهنمای جامع ویروس COVID-19: این مقاله (پست وبلاگ) نوشته و به روز شده است: 22 جولای 2022.

 

1. مقدمه - کرونا ویروس ها پاتوژن های مهم انسانی و حیوانی هستند. در پایان سال 2019، یک ویروس کرونای جدید به عنوان عامل خوشه ای از موارد ذات الریه در ووهان، شهری در استان هوبی چین شناسایی شد. این بیماری به سرعت گسترش یافت و منجر به یک اپیدمی در سراسر چین و به دنبال آن افزایش تعداد موارد در کشورهای دیگر در سراسر جهان شد. در فوریه 2020، سازمان بهداشت جهانی بیماری کووید-19 را که مخفف بیماری کروناویروس 2019 است، تعیین کرد. ویروسی که باعث COVID-19 می شود، به عنوان سندرم حاد تنفسی شدید کروناویروس 2 (SARS-CoV-2) شناخته می شود. قبلاً از آن به عنوان 2019-nCoV یاد می شد.

2. عفونت های بدون علامت

 ● در شیوع COVID-19 در یک کشتی تفریحی که تقریباً همه مسافران و کارکنان از نظر SARS-CoV-2 غربالگری شدند، تقریباً 19٪ از جمعیت حاضر در کشتی مثبت شدند. 58 درصد از 712 مورد تایید شده COVID-19 در زمان تشخیص بدون علامت بودند []. در مطالعات زیرمجموعه‌ای از افراد بدون علامت، که در بیمارستان بستری و تحت نظر بودند، تقریباً 77 تا 89 درصد در طول زمان بدون علامت باقی ماندند.

●مطالعات دیگر، به‌ویژه آنهایی که در میان جمعیت‌های جوان انجام شده‌اند، نسبت‌های بالاتری از عفونت‌ها را گزارش کرده‌اند که بدون علامت هستند. به عنوان مثال، در یک شیوع در یک ناو هواپیمابر، یک چهارم خدمه، که میانگین سنی در میان آنها 27 سال بود، برای SARS-CoV-2 مثبت شد. در بین 1271 مورد، تنها 22 درصد در زمان ابتلا به این بیماری علامت دار بودند. آزمایش و 43 درصد در طول دوره مشاهده بدون علامت باقی ماندند. نرخ بالای عفونت بدون علامت نیز در میان زنان باردار مراجعه کننده برای زایمان گزارش شده است. بیماران مبتلا به عفونت بدون علامت ممکن است ناهنجاری های بالینی عینی داشته باشند. 3. شدت عفونت علامت دار:

● طیف شدت عفونت - طیف عفونت علامت دار از خفیف تا بحرانی متغیر است. بیشتر عفونت ها شدید نیستند. به طور خاص، گزارشی از مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌های چین در ماه‌های اول همه‌گیری شامل تقریباً 44500 عفونت تأیید شده بود و موارد زیر را نشان داد:

•بیماری خفیف (بدون یا ذات الریه خفیف) در 81% گزارش شده است.

•بیماری شدید (مانند تنگی نفس، هیپوکسی یا بیش از 50 درصد درگیری ریه در تصویربرداری طی 24 تا 48 ساعت) در 14 درصد گزارش شد.

•بیماری بحرانی (مانند نارسایی تنفسی، شوک یا اختلال عملکرد چند عضوی) در 5% گزارش شده است.

•میزان مرگ و میر کلی مورد 2.3% بود. هیچ مرگی در میان موارد غیر بحرانی گزارش نشده است.

به طور مشابه، در گزارشی از 1.3 میلیون مورد گزارش شده به مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری های ایالات متحده (CDC) تا پایان ماه مه 2020، 14٪ در بیمارستان بستری شدند، 2٪ در بخش مراقبت های ویژه (ICU) و 5 نفر بستری شدند. درصد فوت کردند. خطر ابتلا به بیماری شدید بر اساس سن، بیماری های زمینه ای و وضعیت واکسیناسیون متفاوت است.

●میزان مرگ و میر ناشی از عفونت - نرخ مرگ و میر موردی فقط میزان مرگ و میر را در میان موارد مستند نشان می دهد. از آنجایی که بسیاری از عفونت‌های SARS-CoV-2 بدون علامت هستند و بسیاری از عفونت‌های خفیف تشخیص داده نمی‌شوند، میزان مرگ و میر ناشی از عفونت (یعنی نرخ تخمینی مرگ‌ومیر در بین همه افراد مبتلا به عفونت) به طور قابل‌توجهی کمتر است و در برخی از تجزیه و تحلیل‌های افراد واکسینه نشده تخمین زده شده است. بین 0.15 و 1٪، با ناهمگونی قابل توجهی بر اساس مکان و گروه های خطر. در یک تحلیل سیستماتیک که تعداد کل عفونت‌های جامعه را از طریق بررسی‌های شیوع سرمی از 53 کشور (شامل تنظیمات غنی از منابع و منابع محدود) قبل از در دسترس بودن واکسن محاسبه کرد، نرخ مرگ و میر عفونت [IFR] 0.005٪ در یک سال بود، کاهش یافت. تا سن 7 سالگی به 0.002% رسید و پس از آن به صورت تصاعدی افزایش یافت: 0.006% در سن 15 سالگی، 0.06% در 30 سالگی، 0.4% در 50 سالگی، 2.9% در 70 سالگی و 20% در سن 90 سالگی. میانگین IFR از 0.47 کاهش یافت. ٪ در آوریل 2020 به 0.33٪ در مارس 2021.

●میزان مرگ و میر در میان بیماران بستری در بیمارستان - در بین بیماران بستری در بیمارستان، خطر ابتلا به بیماری بحرانی یا کشنده در بین افراد واکسینه نشده بالا است و میزان مرگ و میر در بیمارستان مرتبط با COVID-19 بیشتر از آنفولانزا است. به عنوان مثال، در ایالات متحده نظرسنجی ایالتی از بیش از 16000 بیمار بستری شده به دلیل کووید-19 بین مارس تا دسامبر 2020، میزان مرگ و میر در کل 11.4 درصد بود و از 7.1 تا 17.1 درصد متغیر بود. در طول این همه گیری، کاهش میزان مرگ و میر در بیمارستان حتی قبل از واکسیناسیون گسترده گزارش شده بود. دلایل این مشاهدات نامشخص است، اما توضیحات بالقوه شامل بهبود مراقبت‌های بیمارستانی در مورد COVID-19 و تخصیص بهتر منابع زمانی که بیمارستان‌ها بار بیش از حد ندارند، می‌شود.

●●مرگ‌های بیش از حد در طول همه‌گیری - نه نرخ مرگ و میر مورد و نه نرخ مرگ و میر ناشی از عفونت، بار کامل همه‌گیری را به حساب نمی‌آورند، که شامل مرگ و میر بیش از حد ناشی از سایر شرایط به دلیل تأخیر در مراقبت، سیستم‌های مراقبت بهداشتی بیش از حد سنگین، و عوامل اجتماعی تعیین‌کننده سلامت است. یک تجزیه و تحلیل سیستماتیک که گزارش های مرگ و میر ناشی از همه علل را در 74 کشور طی سال های 2020 و 2021 با موارد 11 سال قبل مقایسه کرد، نرخ مرگ و میر مازاد بر تمام سنین جهانی را 120.3 مرگ در هر 100000 نفر و 28.2 میلیون مرگ ناشی از همه گیری کووید-19 برآورد کرد. در سراسر جهان.

●تاثیر واکسیناسیون – واکسیناسیون علیه COVID-19 به طور قابل ملاحظه ای خطر بیماری شدید را کاهش می دهد و با کاهش مرگ و میر همراه است. تأثیر واکسیناسیون COVID-19 در جای دیگری به تفصیل مورد بحث قرار گرفته است. عوامل خطر برای بیماری شدید - بیماری شدید می تواند در افراد سالم در هر سنی رخ دهد، اما این بیماری عمدتاً در بزرگسالان با سن بالا یا برخی بیماری های زمینه ای پزشکی رخ می دهد. ویژگی های دموگرافیک خاص و ناهنجاری های آزمایشگاهی نیز با بیماری شدید همراه است. واکسیناسیون COVID-19 به طور قابل توجهی خطر ابتلا به بیماری شدید را کاهش می دهد. افزایش سن - افراد در هر سنی می توانند به عفونت SARS-CoV-2 مبتلا شوند، اگرچه بزرگسالان میانسال و بالاتر بیشتر مبتلا می شوند و افراد مسن بیشتر احتمال دارد به بیماری شدید مبتلا شوند. در چندین گروه از بیماران بستری با COVID-19 تایید شده، میانگین سنی بین 49 تا 56 سال متغیر بود. در گزارشی از مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌های چین که شامل تقریباً 44500 عفونت تأیید شده بود، 87 درصد بیماران بین 30 تا 79 سال سن داشتند. به طور مشابه، در یک مطالعه مدل‌سازی مبتنی بر داده‌های سرزمین اصلی چین، نرخ بستری شدن در بیمارستان برای COVID-19 با افزایش سن، با نرخ 1٪ برای افراد 20 تا 29 سال، نرخ 4٪ برای افراد 50 تا 59 سال و 31 سال افزایش یافت. درصد برای افراد بالای 80 سال.

سن بالاتر نیز با افزایش مرگ و میر همراه است. در گزارشی از مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌های چین، نرخ مرگ و میر در بین افراد 70 تا 79 سال و 80 سال یا بیشتر به ترتیب 8 و 15 درصد بود، در حالی که نرخ مرگ و میر در کل گروه 2.3 درصد بود. در تحلیلی از انگلستان، خطر مرگ در افراد 80 سال و بالاتر 20 برابر افراد 50 تا 59 ساله بود. در ایالات متحده، 2449 بیمار مبتلا به کووید-19 بین 12 فوریه تا 16 مارس 2020، اطلاعات مربوط به سن، بستری شدن در بیمارستان و ICU را در دسترس داشتند. 67 درصد موارد در افراد بالای 45 سال تشخیص داده شد و مشابه یافته های چین، مرگ و میر در میان افراد مسن بالاتر بود و 80 درصد از مرگ و میرها در افراد بالای 65 سال اتفاق افتاد. در مقابل، افراد 18 تا 34 ساله تنها 5 درصد از بزرگسالان بستری شده برای کووید-19 را در یک مطالعه پایگاه داده بزرگ مراقبت های بهداشتی تشکیل می دهند و میزان مرگ و میر آنها 2.7 درصد است. چاقی مرضی، فشار خون بالا و جنسیت مرد با مرگ و میر در آن گروه سنی مرتبط بود.

عفونت علامت دار در کودکان و نوجوانان معمولاً خفیف است، اگرچه بخش کوچکی از آنها بیماری شدید و حتی کشنده را تجربه می کنند. جزئیات COVID-19 در کودکان در جای دیگری مورد بحث قرار گرفته است. بیماری های همراه - چندین بیماری همراه و شرایط زمینه ای با بیماری شدید (یعنی عفونت منجر به بستری شدن در بیمارستان، بستری شدن در ICU، لوله گذاری یا تهویه مکانیکی یا مرگ) همراه شده است. اگرچه بیماری شدید ممکن است در هر فردی رخ دهد، اما بیشتر مبتلایان به بیماری شدید حداقل یک عامل خطر دارند. در گزارشی از 355 بیمار که با کووید-19 در ایتالیا جان خود را از دست دادند، میانگین تعداد بیماری‌های همراه از قبل موجود 2.7 بود و تنها 3 بیمار هیچ بیماری زمینه‌ای نداشتند.

ناهنجاری های آزمایشگاهی - ویژگی های خاص آزمایشگاهی نیز با پیامدهای بدتری همراه بوده است. این شامل:

• لنفوپنی • ترومبوسیتوپنی • افزایش آنزیم های کبدی • افزایش لاکتات دهیدروژناز • افزایش نشانگرهای التهابی (به عنوان مثال، پروتئین واکنشی C، فریتین) و سایتوکین های التهابی (یعنی اینترلوکین 6 و فاکتور نکروز تومور آلفا) • افزایش D-دایمر (> 1) mcg/mL) • افزایش زمان پروترومبین • افزایش تروپونین • افزایش کراتین فسفوکیناز • آسیب حاد کلیه به عنوان مثال، در یک مطالعه، کاهش پیشرونده در تعداد لنفوسیت ها و افزایش D-dimer در طول زمان در افراد غیر زنده در مقایسه با پایدارتر مشاهده شد. سطوح در بازماندگان کمبود برخی ریزمغذی‌ها، به ویژه ویتامین D، با بیماری شدیدتر در مطالعات مشاهده‌ای مرتبط بوده است، اما عوامل مخدوش‌کننده متعدد احتمالاً بر ارتباط مشاهده‌شده تأثیر می‌گذارند. همچنین هیچ شواهد باکیفیتی وجود ندارد که معکوس کردن کمبود ریزمغذی‌ها با مکمل‌ها باعث بهبود پیامدهای COVID-19 شود.

عوامل ویروسی - همچنین گزارش شده است که بیماران مبتلا به بیماری شدید دارای سطوح اسید ریبونوکلئیک ویروسی (RNA) بالاتری در نمونه‌های تنفسی نسبت به بیماران مبتلا به بیماری خفیف‌تر هستند، اگرچه برخی مطالعات هیچ ارتباطی بین سطوح RNA ویروسی تنفسی و شدت بیماری پیدا نکرده‌اند. تشخیص RNA ویروسی در خون با بیماری شدید، از جمله آسیب اندام (مانند ریه، قلب، کلیه)، انعقاد و مرگ و میر مرتبط است.

عوامل ژنتیکی - عوامل ژنتیکی میزبان نیز برای ارتباط با بیماری شدید مورد ارزیابی قرار می گیرند.

به عنوان مثال، یک مطالعه ارتباط گسترده ژنومی، رابطه بین پلی مورفیسم‌ها در ژن‌های کدکننده گروه خونی ABO و نارسایی تنفسی ناشی از COVID-19 (نوع A مرتبط با خطر بالاتر) را شناسایی کرد. نوع O با خطر کمتر عفونت و بیماری شدید مرتبط است. 4. تظاهرات بالینی دوره کمون - دوره نهفتگی برای کووید-19 معمولاً 14 روز پس از قرار گرفتن در معرض است و بیشتر موارد تقریباً 4 تا 5 روز پس از قرار گرفتن در معرض آن رخ می دهد. به نظر می رسد متوسط ​​دوره نهفتگی برای نوع SARS-CoV-2 Omicron (B.1.1.159) اندکی کوتاهتر است و علائم ابتدا در حدود سه روز ظاهر می شود. در مطالعه‌ای روی 1099 بیمار مبتلا به کووید-19 علامت‌دار، متوسط ​​دوره کمون چهار روز (محدوده بین چارکی دو تا هفت روز) بود. گزارشی وجود دارد که نشان می‌دهد دوره کمون طولانی‌تر 7.8 روز است که 5 تا 10 درصد از افراد 14 روز یا بیشتر پس از قرار گرفتن در معرض علائم دچار علائم می‌شوند.

تظاهرات اولیه - در میان بیماران مبتلا به کووید-19 علامت دار، سرفه، میالژی و سردرد شایع ترین علائم گزارش شده است. سایر ویژگی ها، از جمله اسهال، گلودرد، و ناهنجاری های بویایی یا چشایی نیز به خوبی توضیح داده شده است. به نظر می رسد علائم خفیف تنفسی فوقانی (مانند گرفتگی بینی، عطسه) در نوع دلتا و اومیکرون شایع تر است. ذات الریه شایع ترین تظاهرات جدی عفونت است که در درجه اول با تب، سرفه، تنگی نفس و ارتشاح دو طرفه در تصویربرداری قفسه سینه مشخص می شود. اگرچه برخی از ویژگی‌های بالینی (به ویژه اختلالات بویایی یا چشایی) در COVID-19 بیشتر از سایر عفونت‌های تنفسی ویروسی است، اما هیچ علامت یا نشانه خاصی وجود ندارد که بتواند به‌طور قابل اعتماد COVID-19 را تشخیص دهد. با این حال، ایجاد تنگی نفس تقریباً یک هفته پس از شروع علائم اولیه ممکن است نشان دهنده COVID-19 باشد. در گزارشی از بیش از 370000 مورد تایید شده COVID-19 از ژانویه تا می 2020 با وضعیت علائم شناخته شده گزارش شده به CDC در ایالات متحده، سرفه (50٪)، تب (43٪)، میالژی (36٪) و سردرد ( 34٪) شایع ترین علائم ارائه شده بودند. سایر مطالعات کوهورت روی بیماران مبتلا به کووید-19 تایید شده، طیف مشابهی از یافته های بالینی را گزارش کرده اند. در یک مطالعه مشاهده ای که علائم بالینی گزارش شده 63000 مورد تایید شده COVID-19 را از دو دوره زمانی (ژوئن تا نوامبر 2021 که نوع دلتا غالب بود و دسامبر 2021 تا ژانویه 2022 زمانی که Omicron غالب بود) ارزیابی کرد، احتقان بینی (77 تا 82٪). سردرد (75 تا 78 درصد)، عطسه (63 تا 71 درصد) و گلودرد (61 تا 71 درصد) شایع ترین علائم تظاهرکننده بودند. ●تب - تب یک یافته جهانی در ارائه، حتی در میان گروه های بستری در بیمارستان نیست. در یک مطالعه، تب تقریباً در همه بیماران گزارش شد، اما تقریباً 20٪ تب بسیار پایین <100.4 درجه فارنهایت (38 درجه سانتیگراد) داشتند [. در مطالعه دیگری بر روی 1099 بیمار از ووهان و سایر مناطق در چین، تب (که به عنوان دمای زیر بغل بیش از 99.5 درجه فارنهایت [37.5 درجه سانتیگراد] تعریف می شود) تنها در 44٪ در هنگام بستری وجود داشت، اما در نهایت در 89٪ در طول بستری در بیمارستان مشاهده شد. در مطالعه ای روی بیش از 5000 بیمار بستری شده با کووید-19 در نیویورک، تنها 31 درصد در هنگام مراجعه دمایی بیش از 100.4 درجه فارنهایت (38 درجه سانتیگراد) داشتند.

●ناهنجاری های بو و چشایی −● ناهنجاری های بو و چشایی - در برخی مطالعات، اختلالات بویایی و چشایی (مانند آنوسمی و دیسگوزی) مکررا گزارش شده است، اگرچه به نظر می رسد این ناهنجاری ها در نوع Omicron کمتر دیده می شود. در یک متاآنالیز مطالعات مشاهده‌ای، تخمین‌های شیوع تلفیقی برای ناهنجاری‌های بویایی یا چشایی به ترتیب 52 و 44 درصد بود (اگرچه نرخ‌ها در بین مطالعات بین 5 تا 98 درصد متغیر بودند). در یک نظرسنجی از 202 بیمار سرپایی مبتلا به کووید-19 خفیف در ایتالیا، 64٪ تغییرات در بو یا طعم و 24٪ تغییرات بسیار شدید را گزارش کردند. تغییرات بو یا چشایی به عنوان تنها علامت در 3 درصد به طور کلی و قبل از علائم در 12 درصد دیگر گزارش شد. با این حال، میزان ناهنجاری های بویایی یا چشایی عینی ممکن است کمتر از نرخ های گزارش شده توسط خود باشد. در مطالعه دیگری، 38 درصد از 86 بیمار که در زمان ارزیابی کمبود کامل بویایی را گزارش کردند، در آزمایش عینی عملکرد بویی طبیعی داشتند. اغلب اختلالات ذهنی بویایی و چشایی مرتبط با COVID-19 دائمی به نظر نمی رسد. در یک نظرسنجی بعدی از 202 بیمار مبتلا به کووید-19 در ایتالیا، 89 درصد از کسانی که تغییرات بو یا طعم را مشاهده کردند، بهبودی یا بهبودی را طی چهار هفته گزارش کردند.

● یافته های گوارشی - اگرچه در اکثر بیماران ذکر نشده است، علائم گوارشی (مانند حالت تهوع و اسهال) ممکن است در برخی از بیماران شکایتی باشد. در یک بررسی سیستماتیک از مطالعاتی که در مورد علائم گوارشی در بیماران مبتلا به COVID-19 تایید شده گزارش شده است، شیوع تلفیقی به طور کلی 18٪ بود، با اسهال، تهوع/استفراغ، یا درد شکم به ترتیب در 13، 10 و 9٪ گزارش شده است.

● یافته های پوستی - ممکن است طیف وسیعی از یافته های پوستی در بیماران مبتلا به COVID-19 رخ دهد. گزارش‌هایی از فوران‌های ماکولوپاپولار/موربیلیفرم، کهیر و تاولی و لایدو رتیکولاریس گذرا وجود دارد. ندول‌های بنفش مایل به قرمز روی انگشتان انتهایی از نظر ظاهری شبیه به پرنیو (چل‌بلین)، یا «انگشتان کووید»، عمدتاً در نوجوانان و بزرگسالان جوان با عفونت بدون علامت یا خفیف توصیف شده‌اند. در برخی موارد، این علائم تا چند هفته پس از علائم اولیه COVID-19 ایجاد می شوند.

سایر یافته ها - ممکن است ورم ملتحمه رخ دهد. سایر تظاهرات بالینی، مانند زمین خوردن، کاهش سلامت عمومی و هذیان، در افراد مسن، به ویژه افراد بالای 80 سال و کسانی که دارای اختلالات عصبی شناختی زمینه ای هستند، گزارش شده است.

چندین عارضه COVID-19 شرح داده شده است:

●نارسایی تنفسی - سندرم دیسترس تنفسی حاد (ARDS) عارضه اصلی در بیماران مبتلا به بیماری شدید است و می تواند مدت کوتاهی پس از شروع تنگی نفس ظاهر شود. در مطالعه 138 بیمار شرح داده شده در بالا، ARDS در 20٪ به طور متوسط ​​هشت روز پس از شروع علائم ایجاد شد. تهویه مکانیکی در 12.3٪ انجام شد. در مطالعات بزرگ در ایالات متحده، 12 تا 24٪ از بیماران بستری در بیمارستان نیاز به تهویه مکانیکی داشتند.

●عوارض قلبی و عروقی - سایر عوارض شامل آریتمی، آسیب میوکارد، نارسایی قلبی، و شوک است که در جاهای دیگر به تفصیل مورد بحث قرار گرفته است. عوارض ترومبوآمبولی – ترومبوآمبولی وریدی، از جمله ترومبوز ورید عمقی گسترده و آمبولی ریوی، در بیماران شدیداً بیمار مبتلا به کووید-19، به ویژه در میان بیمارانی که در بخش مراقبت‌های ویژه (ICU) هستند، شایع است، که در میان آنها میزان گزارش‌شده بین 10 تا 40 درصد متغیر است. حوادث ترومبوتیک شریانی، از جمله سکته مغزی حاد (حتی در بیماران کمتر از 50 سال بدون عوامل خطر) و ایسکمی اندام نیز گزارش شده است.

●عوارض عصبی - انسفالوپاتی یکی از عوارض شایع کووید-19 است، به ویژه در میان بیماران بدحال. به عنوان مثال، در یک سری از بیماران بستری در بیمارستان، انسفالوپاتی در یک سوم گزارش شد. سکته مغزی، اختلالات حرکتی، نقص حرکتی و حسی، آتاکسی و تشنج کمتر رخ می دهد. .

●عوارض التهابی – برخی از بیماران مبتلا به کووید-19 شدید شواهد آزمایشگاهی از پاسخ التهابی شدید، همراه با تب های مداوم، افزایش نشانگرهای التهابی (مانند دی-دایمر، فریتین)، و افزایش سیتوکین های پیش التهابی دارند. این ناهنجاری های آزمایشگاهی با بیماری های بحرانی و کشنده همراه بوده است. اگرچه این ویژگی‌ها به سندرم آزادسازی سیتوکین (مثلاً در پاسخ به ایمونوتراپی سلول T) تشبیه شده بودند، سطوح سایتوکین‌های پیش‌التهابی در COVID-19 به طور قابل‌توجهی کمتر از آنهایی است که در سندرم انتشار سیتوکین و همچنین در سپسیس مشاهده می‌شوند. سایر عوارض التهابی و تظاهرات با واسطه خود آنتی بادی شرح داده شده است. سندرم گیلن باره ممکن است رخ دهد که 5 تا 10 روز پس از علائم اولیه شروع می شود. یک سندرم التهابی چند سیستمی با ویژگی‌های بالینی مشابه بیماری کاوازاکی و سندرم شوک سمی نیز در کودکان مبتلا به کووید-19 توصیف شده است. در بزرگسالان نادری که در آنها گزارش شده است، این سندرم با افزایش قابل توجه نشانگرهای التهابی و اختلال عملکرد چند عضوی (به ویژه اختلال عملکرد قلبی) مشخص شده است.

●عفونت های ثانویه - عفونت های ثانویه در اقلیت بیماران مبتلا به COVID-19 رخ می دهد. در یک مرور سیستماتیک از 118 مطالعه، میزان عفونت همزمان باکتریایی (شناسایی شده در زمان تشخیص کووید-19) 8 درصد و میزان سوپرعفونت های باکتریایی (شناسایی شده در طول مراقبت از کووید-19) 20 درصد بود. کلبسیلا پنومونیه، استرپتوکوکوس پنومونیه و استافیلوکوکوس اورئوس شایع ترین پاتوژن های همزمان عفونی کننده و اسینتوباکتر spp شایع ترین پاتوژن های سوپرعفونی کننده بودند. یک متاآنالیز 22 مطالعه، سوپرعفونت های باکتریایی، قارچی و ویروسی را مورد بررسی قرار داد و نرخ سوپر عفونت را 16 درصد یافت. ویروس اپشتین بار شایع ترین ارگانیسم بود و پس از آن سودوموناس آئروژینوزا، اشرشیاکلی، اسینتوباکتر بومانی، هموفیلوس آنفولانزا و آسپرژیلوزیس مهاجم ریوی قرار گرفتند. سوپر عفونت های قارچی در جمعیت های خاصی یک خطر است. چندین گزارش آسپرژیلوز تهاجمی را در میان بیماران مبتلا به ARDS مبتلا به ARDS از COVID-19 توصیف کرده اند، اگرچه فراوانی آن در گزارش ها بسیار متفاوت است، تا حدی به دلیل تفاوت در معیارهای تشخیصی. گزارش شده، به ویژه از هند؛ ناحیه راینو-اوربیتال شایع ترین محل عفونت است و عوامل خطر شامل دیابت شیرین و دریافت گلوکوکورتیکوئید است. مطالعات کالبد شکافی به RNA قابل تشخیص SARS-CoV-2 (و در برخی موارد آنتی ژن) در کلیه ها، کبد، قلب، مغز و خون علاوه بر نمونه های دستگاه تنفسی اشاره کرده است که نشان می دهد ویروس در برخی موارد به صورت سیستمیک منتشر می شود. مشخص نیست که آیا اثرات سیتوپاتیک ویروسی مستقیم در این مکان ها به عوارض مشاهده شده کمک می کند یا خیر. بهبودی و عواقب طولانی مدت - زمان بهبودی از COVID-19 بسیار متغیر است و علاوه بر شدت بیماری به سن، وضعیت واکسیناسیون و بیماری های همراه از قبل موجود بستگی دارد. انتظار می رود افراد مبتلا به عفونت خفیف نسبتاً سریع بهبود یابند (مثلاً ظرف دو هفته) در حالی که بسیاری از افراد مبتلا به بیماری شدید زمان بیشتری برای بهبودی دارند (مثلاً دو تا سه ماه). شایع ترین علائم پایدار شامل خستگی، مشکلات حافظه، تنگی نفس، درد قفسه سینه، سرفه و نقص شناختی است. داده ها همچنین پتانسیل اختلالات تنفسی مداوم و عواقب قلبی را نشان می دهد. برخی از بیمارانی که از COVID-19 بهبود یافته اند، به طور مداوم یا مکرر آزمایش های تقویت اسید نوکلئیک برای SARS-CoV-2 مثبت هستند. اگرچه عفونت مکرر یا عفونت مجدد را نمی توان به طور قطعی در این شرایط رد کرد، شواهد نشان می دهد که این موارد بعید است. 5. یافته های آزمایشگاهی - یافته های آزمایشگاهی رایج در میان بیماران بستری شده در بیمارستان مبتلا به کووید-19 شامل لنفوپنی، افزایش سطح آمینوترانس آمیناز، افزایش سطح لاکتات دهیدروژناز، افزایش نشانگرهای التهابی (به عنوان مثال، فریتین، پروتئین واکنشی C، و میزان رسوب گلبول های قرمز در تخریب همزمان) و تست ها لنفوپنی به ویژه شایع است، حتی اگر تعداد کل گلبول های سفید خون می تواند متفاوت باشد. به عنوان مثال، در یک سری از 393 بیمار بزرگسال بستری شده با COVID-19 در شهر نیویورک، 90٪ تعداد لنفوسیت کمتر از 1500 در میکرولیتر داشتند. لکوسیتوز (> 10000 در میکرولیتر) و لکوپنی (<4000 در میکرولیتر) هر کدام تقریباً در 15 درصد گزارش شده است. در هنگام پذیرش، بسیاری از بیماران مبتلا به پنومونی سطح سرمی پروکلسیتونین طبیعی دارند. با این حال، در کسانی که نیاز به مراقبت ICU دارند، احتمال افزایش آنها بیشتر است.

6. یافته های تصویربرداری رادیوگرافی قفسه سینه - رادیوگرافی قفسه سینه ممکن است در بیماری اولیه یا خفیف طبیعی باشد. در یک مطالعه گذشته نگر روی 64 بیمار مبتلا به کووید-19 در هنگ کنگ، 20 درصد هیچ گونه ناهنجاری در رادیوگرافی قفسه سینه در هیچ نقطه ای از بیماری نداشتند. یافته‌های رادیوگرافی غیرطبیعی متداول، ادغام و کدورت‌های شیشه‌ای، با توزیع دو طرفه، محیطی و ناحیه پایین ریه بود. درگیری ریه در طول دوره بیماری افزایش یافت و شدت آن در 10 تا 12 روز پس از شروع علائم به اوج رسید. پنوموتوراکس خودبخودی نیز توصیف شده است، اگرچه نسبتاً نادر است. در بررسی گذشته نگر بیش از 70000 بیمار مبتلا به COVID-19 که در بخش های اورژانس در سراسر اسپانیا مورد ارزیابی قرار گرفتند، پنوموتوراکس خود به خود در 40 بیمار (0.56٪) شناسایی شد.

CT قفسه سینه در بیماران مبتلا به COVID-19 معمولاً کدورت شیشه ای را با یا بدون ناهنجاری های تثبیت کننده، مطابق با پنومونی ویروسی نشان می دهد. به عنوان مثال، در یک مرور سیستماتیک از مطالعات ارزیابی یافته‌های CT قفسه سینه در بیش از 2700 بیمار مبتلا به COVID-19، ناهنجاری‌های زیر ذکر شد:

کدورت‌های شیشه‌ای - 83 درصد، کدورت‌های شیشه‌ای زمینی با تحکیم مختلط - 58 درصد، ضخیم شدن جنب مجاور - 52 درصد، ضخیم شدن سپتوم بین لوبولار - 48 درصد، برونش‌نگارهای هوا - 46 درصد سایر یافته‌های کمتر شایع بود.

سایر یافته‌های کمتر رایج عبارت بودند از یک الگوی سنگفرش دیوانه‌وار (کدر شدن شیشه زمین با ضخیم شدن سپتوم روی هم)، برونشکتازی، افیوژن پلور، افیوژن پریکارد، و لنفادنوپاتی. ناهنجاری های سی تی قفسه سینه در COVID-19 اغلب دوطرفه هستند، توزیع محیطی دارند و لوب های تحتانی را درگیر می کنند. اگرچه این یافته‌ها در COVID-19 رایج هستند، اما منحصر به آن نیستند و اغلب با سایر پنومونی‌های ویروسی دیده می‌شوند]. در مطالعه‌ای روی 1014 بیمار در ووهان که هم آزمایش RT-PCR و هم CT قفسه سینه را برای ارزیابی کووید-19 انجام دادند، یک CT قفسه سینه "مثبت" برای COVID-19 (همانطور که با اجماع دو رادیولوژیست تعیین شد) دارای حساسیت 97 بود. %، با استفاده از تست های PCR به عنوان مرجع. با این حال، ویژگی تنها 25٪] بود. ويژگي پايين ممكن است به علل ديگري مرتبط باشد كه باعث يافته هاي CT مشابه مي شوند. در مطالعه دیگری که سی‌تی‌های سینه را از 219 بیمار مبتلا به کووید-19 در چین و 205 بیمار مبتلا به سایر علل ذات‌الریه ویروسی در ایالات متحده مقایسه کرد، موارد COVID-19 احتمال بیشتری داشت که توزیع محیطی داشته باشند (80 در مقابل 57 درصد). کدورت های شیشه ای (91 در مقابل 68٪)، کدورت های شبکه ای ظریف (56 در مقابل 22٪)، ضخیم شدن عروق (59 در مقابل 22٪)، و علامت هاله معکوس (11 در مقابل 1٪)، اما کمتر احتمال دارد که توزیع مرکزی و محیطی داشته باشند. 14 در مقابل 35٪)، برونشوگرافی هوا (14 در مقابل 23٪)، ضخیم شدن پلور (15 در مقابل 33٪)، پلورال افیوژن (4 در مقابل 39٪)، و لنفادنوپاتی (2.7 در مقابل 10٪).

7. جمعیت های خاص زنان باردار و شیرده - رویکرد کلی برای پیشگیری، ارزیابی، تشخیص و درمان زنان باردار مشکوک به کووید-19 تا حد زیادی شبیه به رویکرد افراد غیرباردار است. .

کودکان - عفونت علامت دار در کودکان معمولاً خفیف است، اگرچه موارد شدید گزارش شده است. علاوه بر این، یک سندرم پس از کووید با عنوان سندرم التهابی چند سیستمی کودکان (MIS-C) با ویژگی‌هایی شبیه به بیماری کاوازاکی و گاهاً عوارض طولانی‌مدت را نشان می‌دهد. جزئیات COVID-19 در کودکان در جای دیگری مورد بحث قرار گرفته است..

افراد مبتلا به HIV - ویژگی های بالینی COVID-19 در افراد مبتلا به ویروس نقص ایمنی انسانی (HIV) مانند جمعیت عمومی ظاهر می شود. در میان بیماران مبتلا به HIV به خوبی کنترل شده، بخش زیادی از آنها بدون علامت هستند. با این حال، افراد مبتلا به HIV همچنان در معرض خطر ابتلا به کووید-19 شدید و عوارض هستند. در چندین مطالعه مشاهده‌ای بزرگ، عفونت HIV با COVID-19 شدیدتر، نرخ بالاتر بستری شدن در بیمارستان، نرخ بالاتر عفونت‌های پیشرو پس از واکسیناسیون و در برخی موارد، مرگ و میر بیشتر ناشی از COVID-19 مرتبط است. به عنوان مثال، در یک مطالعه کوهورت چند مرکزی از اسپانیا، میزان مرگ و میر بیماران مبتلا به HIV و COVID-19 بر اساس سن و جنس، 3.7 در مقایسه با 2.1 در هر 10000 نفر در جمعیت عمومی اسپانیا بود. در مطالعه پایگاه داده دیگری که روی بیش از 1 میلیون مورد COVID-19 در ایالات متحده انجام شد، بستری شدن و مرگ و میر ناشی از COVID-19 در بیماران مبتلا به HIV در مقایسه با افراد بدون HIV پس از تنظیم جمعیت شناسی، مصرف سیگار و وجود بیماری های همراه بیشتر بود. در میان افراد مبتلا به HIV، آنهایی که مسن‌تر هستند، بیماری‌های همراه متعددی دارند، تعداد سلول‌های CD4 کمتری دارند، و افرادی که سیاه‌پوست یا اسپانیایی تبار هستند، در معرض خطر بیشتری برای پیامدهای نامطلوب هستند.

8. خلاصه:

●عفونت بدون علامت - طیف بالینی عفونت SARS-COV-2 از عفونت بدون علامت تا بیماری بحرانی و کشنده متغیر است. نسبت عفونت هایی که بدون علامت هستند نامشخص است، زیرا تعریف "بی علامت" در مطالعات متفاوت است و پیگیری طولی برای شناسایی کسانی که در نهایت علائم را ایجاد می کنند اغلب انجام نمی شود. با این وجود، برخی برآوردها نشان می دهد که تا 40 درصد از عفونت ها بدون علامت هستند. ●خطر بیماری شدید - بیشتر عفونت های علامت دار خفیف هستند. بیماری شدید (مانند هیپوکسی و ذات الریه) در 15 تا 20 درصد از عفونت های علامت دار در افراد واکسینه نشده گزارش شده است. این می تواند در افراد سالم در هر سنی رخ دهد، اما عمدتاً در بزرگسالان با سن بالا یا برخی بیماری های زمینه ای پزشکی رخ می دهد. در آمریکای شمالی و اروپا، افراد سیاهپوست، اسپانیایی تبار، و آسیای جنوبی نیز بیشتر به بیماری شدید مبتلا می‌شوند که احتمالاً مربوط به تفاوت‌های اساسی در تعیین‌کننده‌های اجتماعی سلامت است.

دوره کمون - دوره کمون از زمان قرار گرفتن در معرض تا شروع علائم به طور متوسط ​​سه تا پنج روز است، تا حدی بسته به نوع آن، اما ممکن است تا 14 روز طول بکشد. تظاهرات اولیه - سرفه، میالژی و سردرد شایع ترین علائم گزارش شده هستند. سایر ویژگی ها، از جمله اسهال، گلودرد، و ناهنجاری های بویایی یا چشایی نیز به خوبی توضیح داده شده است. به نظر می رسد علائم خفیف تنفسی فوقانی (به عنوان مثال، احتقان بینی، عطسه) در انواع دلتا و امیکرون شایع تر است. ذات الریه همراه با تب، سرفه، تنگی نفس و نفوذ در تصویربرداری قفسه سینه، شایع ترین تظاهرات جدی عفونت است. ●عوارض - سندرم زجر تنفسی حاد (ARDS) عارضه اصلی در بیماران مبتلا به بیماری شدید است و می تواند مدت کوتاهی پس از شروع تنگی نفس ظاهر شود. سایر عوارض بیماری شدید شامل حوادث ترومبوآمبولی، آسیب حاد قلبی، آسیب کلیه و عوارض التهابی است. ● سوء ظن بالینی - احتمال ابتلا به کووید-19 در درجه اول باید در بیمارانی با علائم سازگار، به ویژه تب و/یا علائم دستگاه تنفسی، که در مناطقی با انتقال اجتماعی ساکن هستند یا به آن سفر کرده‌اند یا اخیراً تماس نزدیک با بیمار داشته‌اند، در نظر گرفته شود. فرد تایید شده یا مشکوک به COVID-19.

این اطلاعات عمومی خلاصه محدودی از اطلاعات تشخیص، درمان و/یا دارویی است. این به معنای جامع نیست و باید به عنوان ابزاری برای کمک به کاربر در درک و/یا ارزیابی گزینه های تشخیصی و درمانی بالقوه استفاده شود. این شامل تمام اطلاعات در مورد شرایط، درمان ها، داروها، عوارض جانبی، یا خطراتی که ممکن است برای یک بیمار خاص اعمال شود، نمی شود. در نظر گرفته شده است که توصیه پزشکی یا جایگزینی برای توصیه های پزشکی، تشخیص یا درمان یک ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی بر اساس معاینه ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی و ارزیابی شرایط خاص و منحصر به فرد بیمار باشد. بیماران باید برای اطلاعات کامل در مورد سلامتی، سؤالات پزشکی و گزینه های درمانی، از جمله خطرات یا مزایای استفاده از داروها، با یک ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی صحبت کنند. این اطلاعات هیچ درمان یا دارویی را به عنوان ایمن، موثر یا تایید شده برای درمان یک بیمار خاص تایید نمی کند. در نهایت، من تمام تلاش خود را کردم تا این اطلاعات را برای خواننده جمع آوری کنم تا شما تصمیمات لازم برای زندگی طولانی و خوشبختی خود را بگیرید.

مثل همیشه ایمن بمان!

پرنده