Polish: Kompleksowy przewodnik po wirusie COVID-19: ten artykuł (wpis na blogu) został napisany i zaktualizowany: 22 lipca 2022 r.

 1. WPROWADZENIE — Koronawirusy są ważnymi patogenami ludzi i zwierząt. Pod koniec 2019 r. zidentyfikowano nowego koronawirusa jako przyczynę skupiska przypadków zapalenia płuc w Wuhan, mieście w chińskiej prowincji Hubei. Szybko się rozprzestrzenił, powodując epidemię w całych Chinach, a następnie zwiększając liczbę przypadków w innych krajach na całym świecie. W lutym 2020 r. Światowa Organizacja Zdrowia oznaczyła chorobę COVID-19, co oznacza chorobę koronawirusową 2019. Wirus wywołujący COVID-19 jest oznaczony jako koronawirus zespołu ostrej ostrej niewydolności oddechowej 2 (SARS-CoV-2); wcześniej był określany jako 2019-nCoV.

2. BEZOBJAWOWE ZAKAŻENIA

●W przypadku epidemii COVID-19 na statku wycieczkowym, podczas której prawie wszyscy pasażerowie i personel zostali przebadani pod kątem SARS-CoV-2, wynik pozytywny wyniósł około 19% populacji na pokładzie; 58% z 712 potwierdzonych przypadków COVID-19 było bezobjawowych w momencie rozpoznania [2]. W badaniach podgrup tych bezobjawowych osób, które były hospitalizowane i monitorowane, około 77 do 89% pozostawało bezobjawowych w czasie.

● Inne badania, szczególnie te przeprowadzone wśród młodszych populacji, wykazały wyższy odsetek zakażeń bezobjawowych . Na przykład w przypadku wybuchu epidemii na lotniskowcu jedna czwarta załogi, wśród której średnia wieku wynosiła 27 lat, uzyskała pozytywny wynik testu na obecność SARS-CoV-2. Spośród 1271 przypadków tylko 22% miało objawy w momencie wystąpienia badania, a 43% pozostało bezobjawowych przez cały okres obserwacji. Wysokie wskaźniki bezobjawowych infekcji odnotowano również wśród ciężarnych zgłaszających się do porodu. Pacjenci z bezobjawowym zakażeniem mogą mieć obiektywne nieprawidłowości kliniczne.

3. SILNOŚĆ ZAKAŻENIA OBJAWOWEGO:

●Sekwencja nasilenia zakażenia – Spektrum zakażenia objawowego waha się od łagodnego do krytycznego; większość infekcji nie jest ciężka. W szczególności raport Chińskiego Centrum Kontroli i Zapobiegania Chorobom z pierwszych miesięcy pandemii zawierał około 44 500 potwierdzonych infekcji i zawierał następujące informacje:

• Łagodną chorobę (brak lub łagodne zapalenie płuc) zgłoszono u 81%.

•Ciężka choroba (np. z dusznością, hipoksją lub >50% zajęciem płuc w obrazowaniu w ciągu 24 do 48 godzin) została zgłoszona u 14%.

•Choroba krytyczna (np. z niewydolnością oddechową, wstrząsem lub dysfunkcją wielonarządową) została zgłoszona u 5% .

•Całkowity wskaźnik śmiertelności przypadków wyniósł 2,3%; wśród przypadków niekrytycznych nie zgłoszono żadnych zgonów.

Podobnie w raporcie o 1,3 miliona przypadków zgłoszonych do Centrum Kontroli i Prewencji Chorób (CDC) w Stanach Zjednoczonych do końca maja 2020 r. 14% było hospitalizowanych, 2% zostało przyjętych na oddział intensywnej terapii (ICU), a 5 % zmarło. Indywidualne ryzyko ciężkiej choroby zależy od wieku, chorób współistniejących i stanu szczepień.

●Wskaźniki śmiertelności infekcji — śmiertelność przypadków wskazuje tylko śmiertelność wśród udokumentowanych przypadków. Ponieważ wiele zakażeń SARS-CoV-2 przebiega bezobjawowo, a wiele łagodnych zakażeń nie jest diagnozowanych, wskaźnik śmiertelności zakażeń (tj. szacowany wskaźnik śmiertelności wśród wszystkich osób z zakażeniem) jest znacznie niższy i został oszacowany w niektórych analizach osób nieszczepionych na mieścić się w przedziale od 0,15 do 1% , przy znacznej heterogeniczności według lokalizacji i między grupami ryzyka. W systematycznej analizie, w której obliczono całkowitą liczbę zakażeń społecznościowych na podstawie badań seroprewalencji z 53 krajów (w tym zarówno w warunkach bogatych, jak i ograniczonych) przed udostępnieniem szczepionki, wskaźnik śmiertelności zakażeń [IFR] wyniósł 0,005% w ciągu 1 roku, zmniejszył się do 0,002% w wieku 7 lat, a następnie wzrastał wykładniczo: 0,006% w wieku 15 lat, 0,06% w wieku 30, 0,4% w wieku 50, 2,9% w wieku 70 i 20% w wieku 90. Mediana IFR spadła z 0,47 % w kwietniu 2020 do 0,33% w marcu 2021.

●Wskaźniki śmiertelności wśród hospitalizowanych pacjentów – Wśród hospitalizowanych pacjentów ryzyko krytycznej lub śmiertelnej choroby jest wysokie wśród osób nieszczepionych, a śmiertelność wewnątrzszpitalna związana z COVID-19 jest wyższa niż w przypadku grypy. Badanie stanowe obejmujące ponad 16 000 pacjentów hospitalizowanych z powodu COVID-19 między marcem a grudniem 2020 r. Wskaźnik śmiertelności wyniósł ogółem 11,4% i wahał się miesięcznie od 7,1 do 17,1 procent. W trakcie pandemii odnotowano spadek śmiertelności w szpitalach, nawet przed szeroko zakrojonymi szczepieniami. Przyczyny tej obserwacji są niepewne, ale potencjalne wyjaśnienia obejmują poprawę opieki szpitalnej nad COVID-19 i lepszą alokację zasobów, gdy szpitale nie są przeciążone.

●● Nadmierna liczba zgonów podczas pandemii – Ani wskaźnik śmiertelności zachorowań, ani wskaźnik śmiertelności na infekcje nie stanowią pełnego obciążenia pandemii, która obejmuje nadmierną śmiertelność z powodu innych schorzeń z powodu opóźnionej opieki, przeciążenia systemów opieki zdrowotnej i społecznych uwarunkowań zdrowia”. W systematycznej analizie porównującej raporty o śmiertelności z wszystkich przyczyn w 74 krajach w latach 2020 i 2021 z raportami z poprzednich 11 lat oszacowano globalny wskaźnik nadwyżek śmiertelności wśród wszystkich grup wiekowych na 120,3 zgonów na 100 000 osób i 28,2 mln zgonów z powodu pandemii COVID-19 na calym swiecie.

●Wpływ szczepień – szczepienie przeciwko COVID-19 znacznie zmniejsza ryzyko ciężkiej choroby i wiąże się ze zmniejszoną śmiertelnością. Wpływ szczepienia na COVID-19 został szczegółowo omówiony w innym miejscu. Czynniki ryzyka ciężkiej choroby — ciężka choroba może wystąpić u zdrowych osób w każdym wieku, ale najczęściej występuje u dorosłych w podeszłym wieku lub z pewnymi chorobami współistniejącymi. Specyficzne cechy demograficzne i nieprawidłowości laboratoryjne są również związane z ciężką chorobą. Szczepienie COVID-19 znacznie zmniejsza ryzyko ciężkiej choroby. Rosnący wiek — osoby w każdym wieku mogą zarazić się SARS-CoV-2, chociaż najczęściej dotyczy to dorosłych w średnim wieku i starszych, a osoby starsze są bardziej narażone na ciężką chorobę. W kilku kohortach hospitalizowanych pacjentów z potwierdzonym COVID-19 mediana wieku wahała się od 49 do 56 lat. W raporcie Chińskiego Centrum Kontroli i Zapobiegania Chorobom, który obejmował około 44 500 potwierdzonych infekcji, 87% pacjentów było w wieku od 30 do 79 lat. Podobnie w badaniu modelowania opartym na danych z Chin kontynentalnych, wskaźnik hospitalizacji z powodu COVID-19 rósł wraz z wiekiem, przy 1% w przypadku osób w wieku od 20 do 29 lat, 4% w przypadku osób w wieku od 50 do 59 lat i 31 % dla osób w wieku powyżej 80 lat.

Starszy wiek wiąże się również ze zwiększoną śmiertelnością. W raporcie Chińskiego Centrum Kontroli i Zapobiegania Chorobom wskaźniki śmiertelności przypadków wynosiły odpowiednio 8 i 15% wśród osób w wieku od 70 do 79 lat i 80 lat lub starszych, w przeciwieństwie do 2,3% śmiertelności przypadków wśród całej kohorty. W analizie przeprowadzonej w Wielkiej Brytanii ryzyko zgonu wśród osób w wieku 80 lat i starszych było 20-krotnie wyższe niż wśród osób w wieku od 50 do 59 lat. W Stanach Zjednoczonych 2449 pacjentów, u których zdiagnozowano COVID-19 między 12 lutego a 16 marca 2020 r., Miało dostęp do informacji o wieku, hospitalizacji i OIT.; 67% przypadków zdiagnozowano u osób w wieku ≥45 lat i podobnie jak w Chinach, śmiertelność była najwyższa wśród osób starszych, przy czym 80% zgonów miało miejsce u osób w wieku ≥65 lat. W przeciwieństwie do tego, osoby w wieku od 18 do 34 lat stanowiły tylko 5% dorosłych hospitalizowanych z powodu COVID-19 w dużym badaniu bazy danych opieki zdrowotnej, a śmiertelność wynosiła 2,7%; Chorobliwa otyłość, nadciśnienie tętnicze i płeć męska były związane ze śmiertelnością w tej grupie wiekowej.

Zakażenie objawowe u dzieci i młodzieży ma zwykle łagodny przebieg, chociaż u niewielkiej części występuje ciężka, a nawet śmiertelna choroba. Szczegóły dotyczące COVID-19 u dzieci są omówione w innym miejscu. Choroby współistniejące — Z ciężką chorobą (tj. zakażeniem skutkującym hospitalizacją, przyjęciem na OIOM, intubacją lub wentylacją mechaniczną lub zgonem) wiązano wiele chorób współistniejących i chorób podstawowych. Chociaż ciężka choroba może wystąpić u każdego osobnika, większość z ciężką chorobą ma co najmniej jeden czynnik ryzyka. W raporcie dotyczącym 355 pacjentów, którzy zmarli z powodu COVID-19 we Włoszech, średnia liczba wcześniej istniejących chorób współistniejących wynosiła 2,7, a tylko 3 pacjentów nie miało żadnych chorób podstawowych.

Nieprawidłowości laboratoryjne — Poszczególne cechy laboratoryjne są również związane z gorszymi wynikami. Obejmują one:

• Limfopenia” • Trombocytopenia • Podwyższona aktywność enzymów wątrobowych • Podwyższona dehydrogenaza mleczanowa • Podwyższone markery stanu zapalnego (np. białko C-reaktywne, ferrytyna) i cytokiny zapalne (tj. interleukina 6 i czynnik martwicy nowotworu alfa) • Podwyższony poziom D-dimerów (>1 mcg/ml) • Podwyższony czas protrombinowy • Podwyższona troponina • Podwyższona aktywność fosfokinazy kreatynowej • Ostre uszkodzenie nerek Na przykład w jednym z badań u osób, które nie przeżyły, obserwowano postępujący spadek liczby limfocytów i wzrost stężenia D-dimerów w czasie w porównaniu z bardziej stabilnymi poziomy u ocalałych. W badaniach obserwacyjnych niedobory niektórych mikroelementów, w szczególności witaminy D, wiązano z cięższą chorobą, ale na obserwowane powiązania prawdopodobnie wpływa wiele czynników zakłócających. Nie ma również wysokiej jakości dowodów na to, że uzupełnienie niedoborów mikroskładników odżywczych za pomocą suplementacji poprawia wyniki COVID-19.

Czynniki wirusowe — u pacjentów z ciężką chorobą odnotowano również wyższe poziomy wirusowego kwasu rybonukleinowego (RNA) w próbkach z dróg oddechowych niż u osób z łagodniejszą chorobą, chociaż niektóre badania nie wykazały związku między poziomem RNA wirusa w drogach oddechowych a ciężkością choroby. Wykrywanie wirusowego RNA we krwi wiąże się z ciężką chorobą, w tym uszkodzeniem narządów (np. płuc, serca, nerek), koagulopatią i śmiertelnością.

Czynniki genetyczne — Czynniki genetyczne gospodarza są również oceniane pod kątem powiązania z ciężką chorobą.

Na przykład jedno badanie asocjacyjne całego genomu zidentyfikowało związek między polimorfizmami w genach kodujących grupę krwi ABO a niewydolnością oddechową z COVID-19 (typ A związany z wyższym ryzykiem). Typ O wiąże się z niższym ryzykiem zarówno infekcji, jak i ciężkiej choroby. 4. OBJAWY KLINICZNE Okres inkubacji — Okres inkubacji COVID-19 wynosi zazwyczaj 14 dni po ekspozycji, przy czym większość przypadków ma miejsce około czterech do pięciu dni po ekspozycji. Mediana okresu inkubacji dla wariantu SARS-CoV-2 Omicron (B.1.1.159) wydaje się nieco krótsza, a objawy pojawiają się po około trzech dniach. W badaniu z udziałem 1099 pacjentów z potwierdzonym objawowym COVID-19 mediana okresu inkubacji wynosiła cztery dni (zakres międzykwartylowy od dwóch do siedmiu dni). Istnieje doniesienie, które sugeruje dłuższą medianę okresu inkubacji wynoszącą 7,8 dnia, przy czym u 5 do 10% osób objawy rozwijają się 14 dni lub dłużej po ekspozycji.

Wstępna prezentacja — wśród pacjentów z objawowym COVID-19 najczęściej zgłaszanymi objawami są kaszel, bóle mięśniowe i bóle głowy. Inne cechy, w tym biegunka, ból gardła oraz zaburzenia zapachu lub smaku, są również dobrze opisane. Łagodne objawy ze strony górnych dróg oddechowych (np. przekrwienie błony śluzowej nosa, kichanie) wydają się być częstsze w przypadku wariantu Delta i Omicron. Zapalenie płuc jest najczęstszym poważnym objawem zakażenia, charakteryzującym się przede wszystkim gorączką, kaszlem, dusznością i obustronnymi naciekami w obrazowaniu klatki piersiowej. Chociaż niektóre cechy kliniczne (w szczególności zaburzenia zapachu lub smaku) są częstsze w przypadku COVID-19 niż w przypadku innych wirusowych infekcji dróg oddechowych, nie ma konkretnych objawów ani oznak, które mogłyby wiarygodnie odróżnić COVID-19. Jednak rozwój duszności około tydzień po wystąpieniu początkowych objawów może sugerować COVID-19. W raporcie obejmującym ponad 370 000 potwierdzonych przypadków COVID-19 od stycznia do maja 2020 r. ze znanymi objawami zgłoszonymi do CDC w Stanach Zjednoczonych, kaszel (50%), gorączka (43%), bóle mięśni (36%) i ból głowy ( 34%) były najczęstszymi objawami. Inne badania kohortowe pacjentów z potwierdzonym COVID-19 wykazały podobny zakres wyników klinicznych. W badaniu obserwacyjnym, w którym oceniono zgłoszone objawy kliniczne 63 000 potwierdzonych przypadków COVID-19 z dwóch okresów (od czerwca do listopada 2021 r., gdy dominował wariant Delta i od grudnia 2021 r. do stycznia 2022 r., gdy dominował Omicron), przekrwienie błony śluzowej nosa (77 do 82%). ), ból głowy (75 do 78%), kichanie (63 do 71%) i ból gardła (61 do 71%) były najczęstszymi objawami. ●Gorączka − Gorączka nie jest powszechnym objawem podczas prezentacji, nawet wśród hospitalizowanych kohort. W jednym badaniu gorączkę zgłaszano u prawie wszystkich pacjentów, ale około 20% miało bardzo niską gorączkę <100,4°F (38°C) [. W innym badaniu z udziałem 1099 pacjentów z Wuhan i innych obszarów w Chinach gorączka (definiowana jako temperatura pod pachą powyżej 37,5°C) występowała tylko u 44% pacjentów przy przyjęciu, ale ostatecznie została zauważona u 89% podczas hospitalizacji. W badaniu obejmującym ponad 5000 pacjentów hospitalizowanych z powodu COVID-19 w Nowym Jorku tylko 31% miało temperaturę >100,4°F (38°C) podczas prezentacji.

− W niektórych badaniach często zgłaszano zaburzenia węchu i smaku (np. brak węchu i zaburzenia smaku), chociaż te nieprawidłowości wydają się być mniej powszechne w przypadku wariantu Omicron. W metaanalizie badań obserwacyjnych łączne szacunki częstości występowania zaburzeń zapachu lub smaku wyniosły odpowiednio 52 i 44% (chociaż wskaźniki wahały się od 5 do 98% w badaniach). W jednym badaniu obejmującym 202 pacjentów ambulatoryjnych z łagodnym COVID-19 we Włoszech, 64% zgłosiło zmiany w zapachu lub smaku, a 24% zgłosiło bardzo poważne zmiany; zmiany zapachu lub smaku były zgłaszane jako jedyny objaw u 3% ogółem i poprzedzały objawy u kolejnych 12%. Jednak wskaźnik obiektywnych anomalii zapachowych lub smakowych może być niższy niż wskaźniki zgłaszane przez samych pacjentów. W innym badaniu 38% z 86 pacjentów, którzy zgłosili całkowity brak węchu w czasie oceny, miało normalną funkcję węchu w obiektywnych testach. Większość subiektywnych zaburzeń zapachu i smaku związanych z COVID-19 nie wydaje się być trwała; w badaniu kontrolnym 202 pacjentów we Włoszech z COVID-19, 89% tych, którzy zauważyli zmiany w zapachu lub smaku, zgłosiło ustąpienie lub poprawę do czterech tygodni.

●Objawy żołądkowo-jelitowe − Chociaż u większości pacjentów tego nie stwierdza się, u niektórych pacjentów mogą występować objawy żołądkowo-jelitowe (np. nudności i biegunka). W systematycznym przeglądzie badań zgłaszających objawy żołądkowo-jelitowe u pacjentów z potwierdzonym COVID-19, łączna częstość występowania wyniosła ogółem 18%, z biegunką, nudnościami/wymiotami lub bólem brzucha zgłoszonymi odpowiednio u 13, 10 i 9%.

●Wyniki dermatologiczne − U pacjentów z COVID-19 może wystąpić szereg objawów dermatologicznych. Istnieją doniesienia o występowaniu wykwitów plamisto-grudkowych/odropodobnych, pokrzywkowych i pęcherzykowych oraz przemijających wykwitów siateczkowatych. Opisywano również czerwonawo-fioletowe guzki na dystalnych palcach, podobne w wyglądzie do pernio (odmrożenia) lub „palce COVID”, głównie u nastolatków i młodych dorosłych z bezobjawowymi lub łagodnymi infekcjami; w niektórych przypadkach rozwinęły się one do kilku tygodni po początkowych objawach COVID-19.

●Inne ustalenia − Może wystąpić zapalenie spojówek. Inne objawy kliniczne, takie jak upadki, pogorszenie ogólnego stanu zdrowia i majaczenie, były zgłaszane u osób starszych, zwłaszcza w wieku powyżej 80 lat i tych z podstawowymi zaburzeniami neuropoznawczymi].

Opisano kilka powikłań COVID-19:

●Niewydolność oddechowa – Zespół ostrej niewydolności oddechowej (ARDS) jest głównym powikłaniem u pacjentów z ciężką chorobą i może objawiać się wkrótce po wystąpieniu duszności. W badaniu z udziałem 138 pacjentów opisanych powyżej, ARDS rozwinął się w 20% z medianą ośmiu dni po wystąpieniu objawów; Wentylacja mechaniczna została wdrożona w 12,3%.n dużych badaniach w Stanach Zjednoczonych, od 12 do 24% hospitalizowanych pacjentów wymagało wentylacji mechanicznej.

● Powikłania sercowe i sercowo-naczyniowe – Inne powikłania obejmowały zaburzenia rytmu serca, uszkodzenie mięśnia sercowego, niewydolność serca i wstrząs, co szczegółowo omówiono w innym miejscu. Powikłania zakrzepowo-zatorowe – żylna choroba zakrzepowo-zatorowa, w tym rozległa zakrzepica żył głębokich i zatorowość płucna, są częste u ciężko chorych pacjentów z COVID-19, szczególnie wśród pacjentów oddziału intensywnej terapii (OIOM), wśród których zgłaszane wskaźniki wahały się od 10 do 40%. Zgłaszano również incydenty zakrzepicy tętniczej, w tym ostry udar (nawet u pacjentów w wieku poniżej 50 lat bez czynników ryzyka) i niedokrwienie kończyn.

●Powikłania neurologiczne – Encefalopatia jest częstym powikłaniem COVID-19, szczególnie wśród pacjentów w stanie krytycznym; na przykład w jednej serii hospitalizowanych pacjentów encefalopatię odnotowano w jednej trzeciej. Rzadziej występują udary, zaburzenia ruchu, zaburzenia motoryczne i sensoryczne, ataksja i drgawki. .

● Powikłania zapalne – niektórzy pacjenci z ciężkim COVID-19 mają laboratoryjne dowody na intensywną reakcję zapalną z utrzymującymi się gorączkami, podwyższonymi markerami stanu zapalnego (np. D-dimer, ferrytyna) i podwyższonymi cytokinami prozapalnymi; te nieprawidłowości laboratoryjne były związane z krytycznymi i śmiertelnymi chorobami. Chociaż te cechy zostały porównane do zespołu uwalniania cytokin (np. w odpowiedzi na immunoterapię komórek T), poziomy cytokin prozapalnych w COVID-19 są znacznie niższe niż te obserwowane w zespole uwalniania cytokin, a także w posocznicy. Opisano inne powikłania zapalne i objawy, w których pośredniczą autoprzeciwciała. Może wystąpić zespół Guillain-Barré z początkiem 5 do 10 dni po początkowych objawach. U dzieci z COVID-19 opisano również wieloukładowy zespół zapalny o cechach klinicznych podobnych do objawów choroby Kawasaki i zespołu wstrząsu toksycznego. U rzadkich osób dorosłych, u których został zgłoszony, zespół ten charakteryzował się znacznie podwyższonymi markerami stanu zapalnego i dysfunkcją wielonarządową (w szczególności dysfunkcją serca).

●Infecções secundárias – As infecções secundárias ocorrem na minoria dos pacientes com COVID-19. Em uma revisão sistemática de 118 estudos, a taxa de coinfecções bacterianas (identificadas no momento do diagnóstico de COVID-19) foi de 8% e a taxa de superinfecções bacterianas (identificadas durante o atendimento de COVID-19) foi de 20%. Klebsiella pneumoniae, Streptococcus pneumoniae e Staphylococcus aureus foram os patógenos coinfectantes mais comuns, e Acinetobacter spp foram os patógenos superinfectantes mais comuns. Uma meta-análise de 22 estudos examinou superinfecções bacterianas, fúngicas e virais e encontrou uma taxa de superinfecção de 16%. O vírus Epstein-Barr foi o organismo mais frequente, seguido por Pseudomonas aeruginosa, Escherichia coli, Acinetobacter baumannii, Hemophilus influenza e aspergilose pulmonar invasiva. As superinfecções fúngicas são um risco em certas populações. Vários relatos descreveram aspergilose invasiva entre pacientes imunocompetentes criticamente doentes com SDRA de COVID-19, embora a frequência varie amplamente entre os relatos, em parte devido a diferenças nos critérios diagnósticos] Casos de mucormicose em pacientes com COVID-19 agudo e recente também foram relatados, particularmente da Índia; a região rino-orbital é o local mais comum de infecção, e os fatores de risco incluem diabetes mellitus e uso de glicocorticóides]. Estudos de autópsia observaram RNA de SARS-CoV-2 detectável (e, em alguns casos, antígeno) nos rins, fígado, coração, cérebro e sangue, além de amostras do trato respiratório, sugerindo que o vírus se dissemina sistemicamente em alguns casos; se os efeitos citopáticos virais diretos nesses locais contribuem para as complicações observadas é incerto. Recuperação e sequelas a longo prazo — O tempo de recuperação da COVID-19 é altamente variável e depende da idade, estado de vacinação e comorbidades pré-existentes, além da gravidade da doença. Espera-se que os indivíduos com infecção leve se recuperem relativamente rápido (por exemplo, dentro de duas semanas), enquanto muitos indivíduos com doença grave têm um tempo maior de recuperação (por exemplo, dois a três meses). Os sintomas persistentes mais comuns incluem fadiga, problemas de memória, dispneia, dor torácica, tosse e déficit cognitivo. Os dados também sugerem o potencial para insuficiência respiratória contínua e sequelas cardíacas. Alguns pacientes que se recuperaram do COVID-19 têm testes de amplificação de ácido nucleico persistente ou recorrentemente positivos para SARS-CoV-2. Embora infecções recorrentes ou reinfecções não possam ser definitivamente descartadas nesses ambientes, as evidências sugerem que elas são improváveis. 5. DADOS LABORATORIAIS — Achados laboratoriais comuns entre pacientes hospitalizados com COVID-19 incluem linfopenia, níveis elevados de aminotransaminases, níveis elevados de lactato desidrogenase, marcadores inflamatórios elevados (por exemplo, ferritina, proteína C reativa e velocidade de hemossedimentação) e anormalidades na coagulação testes. .Linfopenia é especialmente comum, embora a contagem total de glóbulos brancos possa variar. Como exemplo, em uma série de 393 pacientes adultos hospitalizados com COVID-19 na cidade de Nova York, 90% tinham contagem de linfócitos <1500/microL; leucocitose (>10.000/microL) e leucopenia (<4000/microL) foram relatadas em aproximadamente 15%. Na admissão, muitos pacientes com pneumonia apresentam níveis séricos normais de procalcitonina; no entanto, naqueles que requerem cuidados na UTI, eles são mais propensos a serem elevados.

6. ACHADOS DE IMAGEM Radiografias de tórax — As radiografias de tórax podem ser normais na doença inicial ou leve. Em um estudo retrospectivo de 64 pacientes em Hong Kong com COVID-19 documentado, 20% não apresentaram anormalidades na radiografia de tórax em nenhum momento durante a doença. Achados radiográficos anormais comuns foram consolidação e opacidades em vidro fosco, com distribuição bilateral, periférica e da zona pulmonar inferior; o envolvimento pulmonar aumentou ao longo da doença, com um pico de gravidade em 10 a 12 dias após o início dos sintomas. Pneumotórax espontâneo também foi descrito, embora seja relativamente incomum. Em uma revisão retrospectiva de mais de 70.000 pacientes com COVID-19 avaliados em departamentos de emergência em toda a Espanha, pneumotórax espontâneo foi identificado em 40 pacientes (0,56%).

A TC de tórax em pacientes com COVID-19 demonstra mais comumente opacificação em vidro fosco com ou sem anormalidades consolidadas, consistente com pneumonia viral. Como exemplo, em uma revisão sistemática de estudos avaliando os achados de TC de tórax em mais de 2.700 pacientes com COVID-19, as seguintes anormalidades foram observadas:

● Opacificações em vidro fosco – 83% ● Opacificações em vidro fosco com consolidação mista – 58% ● Espessamento pleural adjacente – 52% ● Espessamento septal interlobular – 48% ● Broncogramas aéreos – 46%

Outros achados menos comuns foram um padrão de pavimentação maluca Innymi, mniej powszechnymi znaleziskami były: szalony wzór nawierzchni (zmętnienia z matowej szyby z nałożonym zgrubieniem przegrody), rozstrzenie oskrzeli, wysięk opłucnowy, wysięk osierdziowy i powiększenie węzłów chłonnych. Nieprawidłowości w TK klatki piersiowej w COVID-19 są często obustronne, mają rozkład obwodowy i obejmują dolne płaty. Chociaż te odkrycia są powszechne w przypadku COVID-19, nie są one dla niego wyjątkowe i są często obserwowane w przypadku innych wirusowych zapaleń płuc]. W badaniu 1014 pacjentów w Wuhan, którzy przeszli zarówno testy RT-PCR, jak i tomografię komputerową klatki piersiowej w celu oceny COVID-19, „dodatnia” TK klatki piersiowej w kierunku COVIzD-19 (określona na podstawie konsensusu dwóch radiologów) miała czułość 97 %, stosując jako odniesienie testy PCR; jednak swoistość wynosiła tylko 25%]. Niska swoistość może być związana z innymi etiologiami powodującymi podobne wyniki CT. W innym badaniu porównującym tomografię komputerową klatki piersiowej od 219 pacjentów z COVID-19 w Chinach i 205 pacjentów z innymi przyczynami wirusowego zapalenia płuc w Stanach Zjednoczonych, przypadki COVID-19 częściej miały rozkład obwodowy (80 w porównaniu z 57%). zmętnienia szkła (91 w porównaniu z 68%), drobne zmętnienia siatkowate (56 w porównaniu z 22%), pogrubienie naczyń (59 w porównaniu z 22%) i odwrócony znak halo (11 w porównaniu z 1%), ale rzadziej występuje centralna i obwodowa dystrybucja ( 14 versus 35%), bronchogram powietrzny (14 versus 23%), pogrubienie opłucnej (15 versus 33%), wysięk opłucnowy (4 versus 39%), powiększenie węzłów chłonnych (2,7 versus 10%).

7. SPECJALNE POPULACJE Kobiety w ciąży i karmiące piersią — Ogólne podejście do profilaktyki, oceny, diagnozowania i leczenia kobiet w ciąży z podejrzeniem COVID-19 jest w dużej mierze podobne do podejścia u osób niebędących w ciąży. .

Dzieci — Zakażenie objawowe u dzieci jest zwykle łagodne, chociaż zgłaszano ciężkie przypadki. Ponadto pojawił się zespół po COVID zatytułowany Wieloukładowy Zapalny Syndrom Dzieci (MIS-C) z cechami przypominającymi chorobę Kawasaki i czasami wykazujący długotrwałe następstwa]. Szczegóły dotyczące COVID-19 u dzieci są omówione w innym miejscu.

Osoby z HIV — cechy kliniczne COVID-19 wydają się takie same u osób z ludzkim wirusem niedoboru odporności (HIV), jak w populacji ogólnej. Wśród pacjentów z dobrze kontrolowanym wirusem HIV duża część pozostaje bezobjawowa. Jednak osoby z HIV pozostają w grupie zwiększonego ryzyka ciężkiego COVID-19 i powikłań. W kilku dużych badaniach obserwacyjnych zakażenie HIV wiązało się z cięższym COVID-19, wyższymi wskaźnikami hospitalizacji, wyższymi wskaźnikami przełomowych zakażeń po szczepieniu, a w niektórych przypadkach wyższą śmiertelnością z powodu COVID-19. Na przykład w wieloośrodkowym badaniu kohortowym z Hiszpanii wskaźnik śmiertelności dostosowany do wieku i płci pacjentów z HIV i COVID-19 wyniósł 3,7 w porównaniu z 2,1 na 10 000 osób w ogólnej populacji Hiszpanii. W innym badaniu bazy danych obejmującym ponad 1 milion przypadków COVID-19 w Stanach Zjednoczonych, hospitalizacja i śmiertelność związana z COVID-19 była wyższa u pacjentów z HIV w porównaniu z osobami bez HIV po uwzględnieniu danych demograficznych, palenia tytoniu i obecności chorób współistniejących. Wśród osób z HIV osoby starsze, cierpiące na liczne choroby współistniejące, mające niższą liczbę komórek CD4 i identyfikujące się jako osoby rasy czarnej lub latynoskiej, są najbardziej narażone na niekorzystne skutki.

8. PODSUMOWANIE:

●Zakażenie bezobjawowe – Spektrum kliniczne zakażenia SARS-COV-2 waha się od zakażenia bezobjawowego do choroby krytycznej i śmiertelnej. Odsetek zakażeń bezobjawowych jest niepewny, ponieważ definicja „bezobjawowych” różni się w poszczególnych badaniach i często nie przeprowadza się długotrwałej obserwacji w celu zidentyfikowania tych, u których ostatecznie wystąpią objawy. Niemniej jednak niektóre szacunki sugerują, że do 40% zakażeń przebiega bezobjawowo. ●Ryzyko ciężkiej choroby – większość infekcji objawowych ma łagodny przebieg. Ciężką chorobę (np. z niedotlenieniem i zapaleniem płuc) zgłaszano w 15 do 20% objawowych infekcji u osób nieszczepionych; może wystąpić u zdrowych osób w każdym wieku, ale głównie występuje u dorosłych w podeszłym wieku lub z pewnymi chorobami współistniejącymi. W Ameryce Północnej i Europie osoby rasy czarnej, latynoskiej i południowoazjatyckiej są również bardziej narażone na ciężką chorobę, prawdopodobnie związaną z leżącymi u ich podstaw dysproporcjami w społecznych determinantach zdrowia.

●Okres inkubacji – Okres inkubacji od czasu ekspozycji do wystąpienia objawów wynosi średnio od trzech do pięciu dni, częściowo w zależności od wariantu, ale może wynosić nawet 14 dni. ●Wstępna prezentacja – Kaszel, bóle mięśniowe i bóle głowy to najczęściej zgłaszane objawy. Inne cechy, w tym biegunka, ból gardła oraz zaburzenia zapachu lub smaku, są również dobrze opisane. Łagodne objawy ze strony górnych dróg oddechowych (np. przekrwienie błony śluzowej nosa, kichanie) wydają się być częstsze w przypadku wariantów Delta i Omicron. Najczęstszym poważnym objawem zakażenia jest zapalenie płuc z gorączką, kaszlem, dusznością i naciekami w obrazowaniu klatki piersiowej. ●Powikłania – Zespół ostrej niewydolności oddechowej (ARDS) jest głównym powikłaniem u pacjentów z ciężką chorobą i może objawiać się wkrótce po wystąpieniu duszności. Inne powikłania ciężkiej choroby obejmują zdarzenia zakrzepowo-zatorowe, ostre uszkodzenie serca, uszkodzenie nerek i powikłania zapalne. ●Podejrzenie kliniczne – możliwość wystąpienia COVID-19 należy rozważyć przede wszystkim u pacjentów z objawami zgodnymi, w szczególności z gorączką i/lub objawami ze strony układu oddechowego, którzy mieszkają lub podróżowali do obszarów, na których występuje zarażenie środowiskowe, lub którzy niedawno mieli bliski kontakt z potwierdzona lub podejrzana osoba z COVID-19.

Te ogólne informacje to ograniczone podsumowanie informacji dotyczących diagnozy, leczenia i/lub leków. Nie ma być wyczerpujący i powinien być używany jako narzędzie pomagające użytkownikowi zrozumieć i/lub ocenić potencjalne opcje diagnostyczne i terapeutyczne. NIE zawiera wszystkich informacji o warunkach, leczeniu, lekach, skutkach ubocznych lub ryzyku, które mogą dotyczyć konkretnego pacjenta. Nie ma być poradą medyczną ani substytutem porady medycznej, diagnozy lub leczenia świadczeniodawcy opieki zdrowotnej na podstawie badania i oceny przez świadczeniodawcę konkretnych i wyjątkowych okoliczności pacjenta. Pacjenci muszą porozmawiać z lekarzem w celu uzyskania pełnych informacji na temat swojego zdrowia, pytań medycznych i opcji leczenia, w tym wszelkich zagrożeń lub korzyści związanych ze stosowaniem leków. Informacje te nie potwierdzają żadnych metod leczenia ani leków jako bezpiecznych, skutecznych lub zatwierdzonych do leczenia konkretnego pacjenta. Wreszcie zrobiłem co w mojej mocy, aby zebrać te informacje dla czytelnika, abyś mógł podjąć decyzje niezbędne dla twojego długiego życia i szczęścia.

Jak zawsze, bądź bezpieczny!

ptak