Polish: Niektóre fascynujące fakty o pyłku

 Pyłek jest środkiem nawożenia roślin i niezbędnym elementem przeżycia wielu roślin. Odpowiada za tworzenie nasion, owoców i wielu objawów alergii.

Skanujący obraz mikroskopu elektronowego ziarna pyłku z różnych roślin wspólnych. Chociaż myślimy, że pyłek jest kolor żółty, pyłek może przyjść w wielu kolorach - czerwony, fioletowy, biały i brązowy. Ponieważ zapylacze owadów, takie jak pszczoły, nie widzą czerwony, rośliny produkują żółty (lub niebieski) pyłek, aby je przyciągnąć. Dlatego większość roślin ma żółty pyłek, ale są wyjątki. Na przykład ptaki i motyle przyciągają czerwone kolory, więc niektóre rośliny produkują czerwone pyłki, aby je przyciągnąć.

Pyłek jest alergenami: mikroskopijne ziarna pyłkowe, które przenoszą pewien rodzaj białka, są zazwyczaj przyczyną reakcji alergicznych. Chociaż nieszkodliwe dla ludzi, niektórzy ludzie mają hiper-reakcję na ten rodzaj pyłku. Komórki układu odpornościowego zwane komórkami B wytwarzają przeciwciała w reakcji na pyłek. To ponad - wytwarzanie przeciwciał prowadzi do aktywacji innych białych krwinek, takich jak basofils i komórki masztu. A komórki te produkują histaminę, które rozszerza naczynia krwionośne i powodują objawy alergii, w tym stapiasty nos i obrzęk wokół oczu.

Ponieważ rośliny kwitnące produkują tyle pyłku, wydawało się, że rośliny te prawdopodobnie spowodowałyby reakcje alergiczne. Jednakże, ponieważ większość roślin, które przeniesienie kwiatów pyłek za pomocą owadów, a nie przez wiatr, rośliny kwitnące nie są zazwyczaj przyczyną reakcji alergicznych. Rośliny, które przenoszą pyłek, zwalniając go do powietrza, takich jak ragweed, dęby, Elmy, Klonowe drzewa i trawy, są najczęściej odpowiedzialne za wyzwalanie reakcji alergicznych.

Rośliny często stosują sztuczki, aby zwabić zapylacze do zbierania pyłku: kwiaty, które mają białe lub inne jasne kolory, są łatwiej widoczne w ciemności przez nocnych owadów, takich jak ćmy. Rośliny, które są niższe do ziemi przyciągają błędy, które nie mogą latać, takie jak mrówki lub chrząszcze. Oprócz wzroku, niektóre rośliny również zaspokajają poczucia owadów, produkując zgniłe zapach, aby przyciągnąć muchy. Mimo to inne rośliny mają kwiaty, które przypominają kobiety pewnych owadów, aby przywabić samców gatunków. Kiedy mężczyzna próbuje mate z "fałszywą kobietą", zapyla roślinę.

Kiedy myślimy o zapyłań, zwykle myślimy o pszczołach. Ale wiele owadów, takich jak motyle, mrówki, chrząszcze i muchy i zwierzęta - kolibry i nietoperze również przenoszą pyłek. Dwa z najmniejszych naturalnych zapylaczy roślin to osa figowa i pszczoła panurczycy. Samica FIGSP, Blastopha psenes, jest tylko około 6/100 cala długości. Jednym z największych naturalnych zapylników zdarza się być czarno-białym Ruffed Lemur z Madagaskaru. Używa długiego pyska, aby dotrzeć do nektaru z kwiatów i przenosi pyłek, gdy podróżuje z rośliny do rośliny.

Pollen jest męskim plemnikiem produkującym gametofit rośliny. Ziarno pyłkowe zawiera zarówno komórki bez reprodukcyjne, znane jako komórki wegetatywne, jak i komórka rozrodująca lub generatywna. W roślinach kwitnących pyłek jest produkowany w Anther of the Flower Stamen. W drzewownikach pyłek jest produkowany w stożku pyłku. W celu wystąpienia zapylania, ziarno pyłku musi kiełkować w kobiecej części (Carpel) tej samej rośliny lub innej rośliny tego samego gatunku. W roślinach kwitnących, część dystrybucji kolekuje pyłek. Ogniwa wegetatywne w ziarnie pyłku tworzą rurkę pyłkową do tunelu z piętna, przez długi styl dywanu, do jajnika. Podział ogniwa generatywnego wytwarza dwie komórki plemników, które przemieszczają się w dół rurki pyłkowej do jajówki.

Ta podróż zwykle trwa do dwóch dni, ale niektóre komórki plemników mogą trwać miesiące, aby dotrzeć do jajnika. W kwiatach, które mają zarówno pręty (męskie części), jak i stolecami (żeńskie części), mogą wystąpić zarówno samooplanowa, jak i odpylenie krzyżowe. W samodzielnym zapylaniu, komórek plemników bezpieczał z jajnikiem z kobiecej części tej samej rośliny. W przepyleniu krzyżowym pyłek jest przenoszony z męskiej części jednej rośliny do żeńskiej części innej genetycznie podobnej rośliny. Pomaga to w rozwoju nowych gatunków roślin i zwiększa zdolność adaptacyjną roślin. Niektóre rośliny kwitnące mają molekularne systemy samodzielne rozpoznawania, które pomagają zapobiegać samodzielnym zapłodnieniu, odrzucając pyłek wyprodukowany przez tę samą roślinę. Po zidentyfikowaniu pyłku jako "ja" jest zablokowany z kiełkowania. W niektórych roślinach toksyna zwana truksami S-RNazy rurkę pyłkową, jeśli pyłek i słupek (kobieca część reprodukcyjna lub CARPEL) są zbyt blisko powiązane, zapobiegając w ten sposób inbreeding.

Pyłek jest terminem botanicznym stosowanym już jak 1760 przez Carols Linnaeus, wynalazcy systemu nomenklatury dwumianowej klasyfikacji.

Termin pyłek odnosi się do "elementu nawożenia kwiatów". Pollen stał się znany jako "drobny, pudrowy, żółtawy ziarna lub zarodniki".

Teraz jesteś aktualny.

Jak zawsze, bezpiecznie!

ptak